Davacı vekili, 12.04.2013 tarihli dava dilekçesi ile; müvekkilinin ... ilçesi, ... mahallesi, Parseller mahallesi, 1 pafta 1279 sayılı parselde kayıtlı 30.000,00 m²'lik yerin 1967 yılından beri zilyedi olduğunu, dava konusu parselin yanında müvekkilinin 26 ve 27 numaralı tapulu parsellerinin bulunduğunu, dava konusu parselin evveliyatı orman olmadığı halde haksız olarak orman statüsüne sokulduğunu, ancak, 2002 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucunda bu yanlışlığın fark edilerek orman arazisi vasfından çıkarıldığını, müvekkilinin 2/B arazisi olan taşınmazı bedelini ödeyerek satın almak için ... başvurduğunda,
... taşınmazı 6831 sayılı Orman Kanununun 2/B maddesine dayanarak kendi adına tescil ettirdiğini öğrendiğini, taşınmazın hiçbir zaman orman vasfında olmaması nedeni ile bu taşınmazla ilgili yapılan orman vasfını kazandırma ve orman dışına çıkarma işlemlerinin geçersiz olduğunu, bir an için orman vasfından çıkarma işleminin geçerli olduğu düşünülse dahi taşınmazın, 6831 sayılı Orman Kanununa göre 2/B statüsünde olduğu için zilyetlik ile kazanılabileceğini, davacı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının 1967 yılından beri taşınmazda zilyet olan davacı lehine 1987 yılı itibari ile oluştuğunu,
6831 sayılı Orman Kanununun 2/B maddesinin ikinci fıkrasına göre orman sınırları dışına çıkartılan yerlerin sahipleri adına tescil edilmesi gerektiğini, zira ilgili fıkrada orman statüsünde çıkarılan özel ormanların dahi sahipleri adına tescilini düzenlemiş olup, aynı şekilde arsa ve tarlaların da sahipleri adına tescili gerektiğini, 6292 sayılı Kanunun 7. maddesinde hukuk devletinin bir gereği olarak vatandaşların devlete olan güveninin devamının sağlanması adına tapuda ... adına kayıtlı taşınmazların terkin ve bu taşınmazların gerçek sahibi olan kişiler lehine tescilini düzenlediğini,
müvekkilinin uzun yılllardır arazinin etrafını beton kazık ve tel örgü ile çevirerek içine sebze ektiğini, meyve ağaçları diktiğini, 1972 yılından beri düzenli olarak emlak vergisini ödediğini, 1987 yılı itibari ile geriye etkili olarak malik olduğunu belirterek, dava konusu arsanın müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece; davaya konu 29/09/2014 tarihli fen bilirkişisi krokisinde (A) harfi ile gösterilen, 58171.00 m² yüzölçümünde olduğu hesap edilen taşınmazın 1279 numaralı orman parselinin içinde kaldığı, taşınmazın eskiden beri ve halen orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığından, Anayasanın 169. maddesinde belirtildiği üzere ormanların özel mülkiyete konu olması mümkün olmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1943 yılında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1972-1973 yıllarında genel arazi kadastrosu, 17.04.1981 tarihinde ilânı yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması ve 04.01.1991 tarihinde ilânı yapılıp kesinleşen 3302 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması, 1999 yılında kullanım kadastrosu vardır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi ve fen bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu ve yörede daha sonra yapılan orman kadastro çalışmalarında dava konusu taşınmazın durumunda değişiklik olmadığı,
... adına orman sınırı dışına çıkarılmadığı anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması nedeniyle 1.100.-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... ve ... ... verilmesine,
taraflarca 6100 sayılı HMK'nın 297/1-ç ve aynı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilâmının tebliğinden itibaren ilâma karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/06/2016 günü oy birliği ile karar verildi.