Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2016/2243 K.2016/2715

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur. Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından sunulan 02.12.2015 tarihli dilekçe ile özetle; "...davanın başından beri davaya aynı hâkimin baktığı, hâkimin görevini ifa ederken, taraflara eşit durma konusunda hassasiyet göstermediği, üç kez talepte bulunmalarına rağmen, banka teminat mektubu mukabilinde şirketin taşınmazları üzerine koyduğu tedbiri kaldırmadığı, davacıya yapılan ödeme makbuzları mahkeme kasasına alınmasına rağmen, kalemce yer olmadığı için numara verilemediği gerekçesi ile kasa numarası yoksa makbuz da yoktur diye, makbuzlar getirtilmeden acele karar verildiği,

hâkimin davalı vekiline kendisini başka bir avukat olan Hasan Kara ile karıştırdığı için önyargılı olduğunu ifade ettiği, hâkim hakkında HSYK'ya şikayette bulunulduğu..." gerekçeleri ile reddi hâkim talebinde bulunulmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından, talebin reddi gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine, redi hâkim talep eden davalının 500,00.- TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar temyiz sebebi olup, HMK'nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığına ve yargılamanın devamı sırasında taraflardan birinin mahkeme hâkimi hakkında şikayette bulunması veya aleyhine dava açması,

HMK’nın 36/1-d maddesinde belirtilen “davalı olmak” anlamında yorumlanamayacağı, aksine bir yorum, yargılama yapan tüm hâkimlerin kötü niyetli taraflarca reddedilmesini kolaylaştıracağı gibi, bu hakkı kötüye kullanmak isteyenlerin davranışını da korumak anlamına geleceği, hiçbir hukuk kuralının, kötü niyetliyi korumayacağı, aksini kabul etmek, kötü niyetli kişilerce açılacak uydurma dava ve şikayetler sonucu, davaya bakan hâkimlerin sağlıklı, baskıdan uzak ve hür iradeleri ile görev yapmalarına engel olacağı gibi,

tabii hâkim ilkesini de zedeleyeceğinden konuyu inceleyen mercinin HMK’nın 36/1-d. maddesi hükmünü yorumlaması usûl ve kanunlara uygun görüldüğünden, merci kararının onanması gerekmiştir.