Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2016/237 K.2017/5380

Taraflar arasındaki ihtiyati tedbir davasında davacı vekilinin talebi üzerine verilen ihtiyati tedbir kararının davalı vekilinin itirazı üzerine kaldırılmasına dair verilen kararın temyiz talebinin reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili 02/02/2015 havale tarihli dilekçesiyle, dilekçesinde sınırlarını bildirdiği taşınmazın yörede 23 nolu ... Kadastro Komisyonu tarafından yapılan ... kadastrosunda ... dışında bırakıldığını, genel arazi kadastrosunda tescil harici yerlerden olup, ... kadastrosunun kesinleştiği tarihten dava tarihine kadar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği şartlarının oluştuğunu, taşınmazın dava tarihinden önce ihdasen ... adına 546 ada 7 parsel sayısı ile tapuya kayıt edildiğini ileri sürerek taşınmaz hakkında işlem yapılmaması için ihtiyati tedbir kararı verilmesini ve ... adına olan tapunun iptali ile müvekkili adına tescilini istemiştir.

Mahkemece 03/02/2015 tarihli ara kararı ile ihtiyati tedbir talebinin kabulüne, davacının 15000 TL nakdi teminatı mahkeme veznesine depo etmesine karar verilmiş, davalı hazinenin itirazı üzerine 31/03/2015 tarihli ara kararı ile ihtiyati tedbir talep eden tarafın teminatı yatırmadığı ve uygulanmasını talep etmediği gerekçesiyle itirazın kabulüne ve ihtiyati tedbirin kaldırılmasına karar verilmiş, karar ihtiyati tedbir talep eden davacı tarafından temyiz edilmiş, mahkemece 08/05/2015 tarihli ara kararıyla ihtiyati tedbir talebinin reddi veya kabulü halinde itiraz üzerine verilen kararlara karşı temyiz yolunun kapalı olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, ret kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre; 6100 sayılı HMK’nın “Temyiz edilmeyen kararlar” başlıklı 362. maddesinde hangi kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabileceği belirtilmiştir. Aynı Kanunun 362. maddesinin (F) bendi gereğince geçici hukuki korumalar hakkında verilen kararlar da temyiz edilemeyen kararlar arasında sayılmaktadır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 21.02.2014 tarihli ve 2013/1 E. 2014/1 K. sayılı kararı ile de ilk derece mahkemelerince verilen ihtiyati tedbir taleplerinin reddi veya bu taleplerin kabulü halinde itiraz üzerine verilen kararların temyiz yoluyla incelenemeyeceğine karar verildiğinden, temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.