Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2016/2996 K.2016/5379

Taraflar arasındaki davada Konya 2. Asliye Hukuk ve Konya 1. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesi doğrultusunda tapu iptali ve tescil mümkün olmadığı takdirde alacak istemine ilişkindir.

Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın 6502 sayılı Kanun kapsamına girdiği ve tüketici mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Konya 1. Tüketici Mahkemesi ise davacının arsa sahibi, davalının yüklenici olduğu, 6502 sayılı Kanun anlamında tüketici ilişkisi bulunmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanunun 3. maddesi (I) bendinde "gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini tüketici işlemi kapsamına almıştır. Kanunun 73/1. maddesi ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğunu belirlemiştir.

6502 sayılı Kanunun 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı BK'nın 155 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanununun 3/k maddesindeki tüketici tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç kullanmak için konut edinmek değil arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Kanunda tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır.

Somut olayda davacı vekili, müvekkili ile davalı ... İnşaat Orman Ürün ve Hayv. San. Tic.

A.Ş. arasında kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi imzalandığını bu sözleşmeye göre müvekkilinin kendi adına kayıtlı olan taşınmazını davalıya devrettiğini, sözleşmenin 4. maddesine göre sözleşme süresinin 5 yıl olacağını ancak davalıların bu süre zarfında devir aldıkları taşınmaz üzerinde hiçbir inşaat işlemine başlamadığı gibi inşaat ruhsat müracaatlarının bile bulunmadığını beyan ederek ... ili, ... ilçesi, ... mah.

23713 ada, 6 parsel sayılı taşınmazda kayıtlı 2.188 m2 arsa vasıflı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini, bunun mümkün olmadığı takdirde arsa bedeli olarak fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydı ile 45.000.-TL'nin taşınmaz devir tarihindeki rayiç bedelinin tespiti ile bu bedelin devir tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde, davacının 6502 sayılı Kanunda belirtilen “Tüketici” tanımına girmediği, arsasını değerlendirme amacının olduğu anlaşılmakla, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında bulunmayan uyuşmazlığın HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.