1960 yılında yapılan tapulama sırasında ... Köyü, 132 parsel sayılı 30200 m² yüzölçümlü taşınmaz, Haziran 1957 tarih 20 sayılı tapu kaydı ile ... ve arkadaşları adına; 241 parsel sayılı 29000 m² yüzölçümlü taşınmaz, 132 sayılı parsele uygulanan tapu kaydının miktar fazlası olarak zeytinlik niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir.
Bu tespite karşı Orman Yönetimi, 132 sayılı parselin orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla; ... ve ... ..., 241 sayılı parselin 132 sayılı parsele uygulanan tapu kaydı kapsamında kaldığı iddiasıyla; ... taşınmazların uygulanan tapu kaydı kapsamında kalmadığı, üzerindeki zeytin ağaçlarının kendisinin yetiştirdiği iddiasıyla; Hazine, 132 sayılı parselin Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla itiraz etmişlerdir.
Davacı ..., ... ve ... ..., 132 sayılı parselle ilgili itirazlarından vazgeçmişlerdir. Müdahiller ... ... ve arkadaşları, 241 sayılı parselin 132 sayılı parsele uygulanan tapu kaydı içinde kaldığı iddiasıyla davaya katılmışlardır.
Mahkemece, 241 ve 132 sayılı parsellerin hisse ve malik isimlerinin iptali ile 31.05.1967 tarihli fen bilirkişisi rapor ve krokisinde (A) işaretli 27500 m² yüzölçümlü bölümün (tapu miktarı olan) 132 sayılı parselin tespit malikleri adlarına tapuya tesciline, tapu miktar fazlası olan ve (B) harfi ile gösterilen 29070 m² yüzölçümlü bölümün Hazine adına tapuya tesciline, (C) harfi ile gösterilen 2630 m² yüzölçümlü bölümün orman niteliği ile tapulama harici bırakılmasına, ..., ... ... ve ...’in 132 sayılı parsele yönelik davalarının ferâgat nedeniyle reddine karar verilmiş; ..., ... ... ve ... tarafından hükmün temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesince onanmış, ... ... vekilinin karar düzeltme talebi üzerine de, ... yararına bozulmuştur.
Hükmüne uyulan Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 1968/7402-7592 sayılı bozma kararında özetle; “Mahkemece, davalıların dayandıkları Haziran 1957 tarih ve 20 nolu tapu kaydının, ... ve ... ve Kabristan ve ... ... evlatları şeklinde olan sınırlarının zeminde doğru olarak belirlenmediği, bu nedenle yeniden yapılacak keşifte, yerel bilirkişiler marifetiyle tapu sınırlarının, komşu parsellere uygulanan kayıtlardan da yararlanmak suretiyle tespit edilerek tapu kapsamının net olarak belirlenmesi, davacı ...’ın yetiştirdiği zeytinliğin tapu kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.
Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, 241 sayılı parsele açılan davaların reddi ile bu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, 132 sayılı parselin tutanağının iptali ile ... ... imzalı fen bilirkişisi rapor ve krokisinde kırmızı taralı 2630 m²’lik bölüm ile taşlık ve çalılık olarak gösterilen 6250 m²’lik yerin orman niteliğiyle Hazine adına tesciline, parselin kalan 21320 m² yüzölçümlü bölümünün tesbit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılardan Hazine ve Orman Yönetimi ile davalılar ... ve ark. vekili, müdahiller ... ve ark. tarafından temyiz edilmekle 20. Hukuk Dairesinin 16/12/2013 gün 5159-11613 sayılı kararı ile bozulmuştur.
Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “ Mahkemece verilen ilk karar, Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmediğinden Hazine ve Orman Yönetimi yönünden kesinleşmiş, ...... ve ... yönünden de 7. Hukuk Dairesinin onama kararı ile kesinleşmiştir.
Yukarıda açıklanan bozma kararı ile sadece ...’ın kullandığı zeytinliğin dayanak tapu kaydı kapsamında kalıp kalmadığının tespiti yönünden karar bozulmuş, bozmadan sonra yapılan keşif ve uygulama ile de, söz konusu zeytinliğin dayanak tapu kaydı kapsamında kaldığı belirlendiği ve diğer davacı ve davalılar yönünden ise 28.07.1967 tarihli karar kesinleştiği, ayrıca 241 sayılı parsel hakkında da Orman Yönetiminin bir davasının bulunmadığı gözönünde bulundurulmamıştır.
Bu nedenle, mahkemece davacı ... lehine bozulan hükümden sonra davasının reddedildiği ve temyiz edilmediğinden kesinleştiği, Hazine ve Orman Yönetimi yönünden ise 28.07.1967 tarihli kararın temyiz edilmemesi nedeniyle, diğer davacı ve davalılar yönünden ise 7. Hukuk Dairesinin onama kararı ile kesinleştiği gözönünde bulundurularak bir karar verilmelidir. ” denilmiştir.
Mahkemece bozma kararına uyulmasının ardından yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 241 ve 132 sayılı parsellere ait tapulama tutanaklarının iptali ile 31.05.1967 tarihli fen bilirkişisi rapor ve krokisinde (A) işaretli 27500 m² yüzölçümlü bölümün (tapu miktarı olan) 132 sayılı parselin tespit malikleri adlarına tarla ve zeytinlik vasfıyla 132 parsel numarası altında tapuya tesciline, (C) harfi ile gösterilen 2630 m² yüzölçümlü bölümün orman niteliği ile tapulama harici bırakılmasına,
132 sayılı parselle ilgili olarak davacılardan ..., ...... ve ... itirazlarından vazgeçtiklerinden, davacı ... ise hissedar olduğu şeklindeki iddiasını ispatlayamadığından davalarının reddine, 214 sayılı parselle ilgili olarak davacı ...... ile ...’ın zeytinliğin yalnız kendilerine ait olduğu ve 241 parselin tapu harici kaldığı yönündeki iddialarının yapılan keşifler sonucu yersiz olduğu anlaşıldığından reddine, tapu miktar fazlası olan ve (B) harfi ile gösterilen 29070 m² yüzölçümlü bölümün ise zeytinlik vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacılardan Hazine,
Orman Yönetimi ve ...’ın bir kısım mirasçıları tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.
Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına , 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalılardan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 25/10/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.