Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2016/3456 K.2016/4496

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuş, reddi istenen hâkim tarafından çekilme kararı verilmiştir. Ret ve çekilme talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından sunulan 20.08.2015 tarihli dilekçede özetle; "...davacının .... Adliyesinde, davalının ise.... Asliye Hukuk Mahkemesinde hâkim olarak görev yaptıkları, davanın davacının görev yaptığı ....

Asliye Hukuk Mahkemesinde açıldığı, adli tatil nedeni ile dosyanın tensibinin Sulh Hukuk Mahkemesi hâkimi tarafından yapıldığı, ancak Sulh Hukuk Mahkemesi hâkiminin davalı ile aynı adliyede görev yaptıkları, aynı yerde görev yapmalarının reddi hâkim sebebi olarak görünmese de, hâkim ve davalının ....

Adliyesinden önce İskenderun Adliyesinde de birlikte görev yaptıkları, hatta davalı ile davacının da tanışmalarının davalının İskenderun Adliyesinde görev yaptığı zamana denk geldiği, bu süreçte hem davalı-davacı hem de hâkim ve eşinin ailecek görüştükleri, birbirlerini tanıdıkları ve samimi oldukları, hâkim ve davalının daha sonra ....

Adliyesinde görev yapmaya başladıkları, davalı ile hâkim arasında meslektaş olarak görev yapmak dışında ailecek görüştükleri kişiler olduğu, davaya bakan hâkimin hem davacı hem de davalı ile sosyal medya iletişim araçlarıyla da arkadaş oldukları..." gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından, davanın tarafları ile 2008 yılından beri tanışık oldukları, her iki tarafla da ailecek görüştükleri, davalı ile hem İskenderun hem de .... Adliyesinde birlikte görev yaptıkları, şahsı tarafından verilecek kararda tarafların şüphe duyacağı gerekçesi ile davadan çekildiğini belirtmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim ve çekilme talebinin reddine ilişkin verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Davacı vekilin reddi hâkim talebinin reddine ilişkin karara yönelik temyiz itirazları bakımından;

HMK'nın 36. maddesine göre, taraflardan birisi veya onun adına takip yetkisi bulunan yetkili vekili tarafından, vekâletnamesinde özel yetkisi var ise (HMK m. 74) reddi hâkim yoluna başvurulabilecektir. Somut olayda davacı vekilinin vekil olarak atandığına ilişkin dosya içerisinde bulunan vekâletnamesinde reddi hâkim yoluna başvurulabilmesi için özel yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır. Açıklanan sebeple, reddi hâkim talebini değerlendiren merci tarafından reddi hâkim talebinin esastan değil usûlden reddine karar verilmesi gerekir ise de; sonuç olarak talebin reddine karar verildiğinden ve red talep eden hakkında disiplin para cezasına hükmedilmediğinden, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün bu kısmının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2) Davacı vekilin çekilme talebinin reddine ilişkin karara yönelik temyiz itirazları bakımından;

Dosyayı inceleyen merci tarafından, her hâkim savcının gerek görev yeri itibari ile gerekse başka nedenlerle birbirini tanıyabileceği, ilgili hâkimin bu konuyu başkaları ile paylaştığı ve bu konu hakkında taraflarla konuştuğuna ilişkin herhangi somut bir delil bulunmadığı, dosya kapsamından hâkimin iki tarafı da tanımak haricinde tarafsızlığından kuşku duyulacak neden bulunmadığı, hâkimin yasaklılık halinin de dosyada bulunmadığı gerekçesi ile çekilme talebinin reddine karar verilmişse de; çekilme kararı veren hâkimin davanın tarafları ile aynı adliyede görev yapmak ve meslektaş olmak dışında eskiye dayanan tanışıklıkları bulunduğu,

ailecek görüştükleri, taraflar arasında yaşandığı iddia edilen olaylara ilişkin bilgi ve görgü sahibi olma ihtimalinin bulunduğu, tüm bunların HMK'nın 36/1. fıkrasında belirtilen “hâkimin tarafsız kalamayacağı konusunda taraflarda şüphe uyandıran önemli bir sebep” teşkil ettiği anlaşıldığından çekilme kararının kabulüne karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile talebin reddedilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu sebeple bozulmasını gerektirmiştir.