Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2016/4387 K.2016/4700

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılardan ... ve Orman Yönetimi ile katılan davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

1978 yılında yapılan kadastro sırasında ... köyü 678 ilâ 683 ve 945 parsel sayılı taşınmazlar Ekim 1939 tarih 4, Şubat 1952 tarih 42 ve Nisan 1974 tarih 32 sıra nolu tapu kayıtları uygulanarak ayrı ayrı gerçek kişiler adlarına tespit edilmiştir.

Orman Yönetiminin 678 ilâ 683 ve 945 parsel sayılı taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, ...nin; 679 ve 680 parsel sayılı taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla, davacılar .... ve arkadaşlarının; tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine tutunarak taşınmazların adlarına tapuya tescili istemiyle kadastro komisyonuna yaptıkları itiraz üzerine kadastro komisyonunca, taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadığının mahkemece belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Mahkemece; davacılardan ...'ın davasının kabulüne, diğer davacıların davalarının reddine, 678 parselin ... adına, diğer parsellerin tespit gibi tapuya tescillerine yönelik verilen kararın ... ve Orman Yönetiminin temyizleri üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 16.09.1994 gün ve 1994/6520 E. - 1994/10415 K. sayılı kararıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "...Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunun yetersiz olduğu, bu sebeple yöreye ait en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları bulundukları yerlerden getirtildikten sonra üç orman bilirkişi ve bir fen bilirkişi aracılıyla yöntemine uygun araştırması yapılması, sonucuna göre hüküm kurulması..." gerektiği belirtilmiştir.

Bozma kararından sonra ...; 682 parseli tespit tarihinden önce tespit maliki ...'tan satın aldığını belirterek, ...; 678 parseli tespit tarihinden önce ve sonra iki kez tespit maliki ...'dan satın aldığını ileri sürerek davaya harçlı katılmışlardır.

Mahkemece bozma ilâmına uyulduktan sonra; çekişmeli taşınmazlardan 683 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi tarafından düzenlenen krokili raporda (A1) ve (A2) ile işaretlenen bölümlerinin orman sayılan yerlerden olduğu, (B) harfi ile işaretlenen kesimi ile diğer davaya konu tüm taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu,

tespit malikleri yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle Orman Yönetiminin davasının kısmen, ...'ın davasının tamamen kabulüne, ...nin ve diğer davacıların davasının reddine, 678 parselin ... mirasçıları adlarına, fen bilirkişi .... tarafından düzenlenen 06.03.2013 tarihli rapor ve krokide 683 parselin (A1) ve (A2) ile işaretlenen bölümlerinin orman niteliği ile ... adına, (B) harfi ile işaretlenen kesiminin ve diğer çekişmeli taşınmazların tespit maliklerinin mirasçıları adlarına tapuya tescillerine karar verilmiş,

hüküm davacılardan ... ve Orman Yönetimi tarafından 683 parselin (B) harfli bölümü, 678 ilâ 682 ve 945 parsel sayılı taşınmazlar, katılan davacı ... tarafından ise 682 parsel yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede orman kadastrosu yapılmamıştır.

1) ... ve Orman Yönetiminin 683 parselin (B) harfli bölümü, 678 , 679, 680 ,681 ve 945 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazları yönünden; incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada temyize konu taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adlarına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

2) Orman Yönetiminin 682 parsele yönelik temyiz itirazları yönünden; İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, temyize konu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının REDDİNE,

3) Katılan davacı ... ile ...nin 682 parsele ilişkin temyiz itirazlarına gelince; ...; 682 parseli tespit tarihinden önce tespit maliki ...'tan satın aldığını ileri sürerek, adına tescil istemiyle davaya katıldığı halde bu yönde hakkında olumlu veya olumsuz hüküm kurulmadığı gibi karar başlığına dahi ismi yazılmamıştır.

Bilindiği üzere; gerek 1086 sayılı Kanunun 388. ve gerekse bu Kanunu yürürlükten kaldıran 6100 sayılı Kanunun 297. maddesinde hükmün kapsamı açıkça belirtilmiştir.

Hemen belirtelim ki, 6100 sayılı HMK'nın 297/1-c fıkrasında (1086 s. HUMK'nın 388/3) hükmün, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukukî sebepleri içermesi gerektiği; aynı maddenin ikinci fıkrasında ise (1086 s. HUMK'nun 388/son) hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu ifade edilmiştir.

Öte yandan; 6100 sayılı HMK'nın 297/1-b (1086 sayılı HUMK'nın 388.) maddesi uyarınca hükümde, tarafların ve davaya katılanların kimlikleri, varsa kanunî temsilcileri ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerinin yer alması gerektiği kuşkusuzdur.

Mahkemece; 6100 sayılı HMK'nın 297/1-b-c ve aynı maddenin ikinci fıkrasına aykırı olarak katılan ...'nın karar başlığında gösterilmemesi, davası hakkında olumlu veya olumsuz hüküm kurulmaması usûl ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.