Davacı vekili 17/11/2014 tarihli dilekçesi ile; müvekkiline ait olan ... ili, ... köyü 176 ada 10 sayılı parselin müvekkilerinin murisine ait tapulu yerleri olduğu halde, orman olduğu gerekçesiyle açılan dava sonucunda tapu kaydının tamamının iptali ile orman niteliğinde ... adına tapuya tescil edildiğini, TMK'nın 1007. maddesi gereğince tapu sicillerinin tutulmasından doğan zararlardan devletin sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 10000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müvekkillerine ödenmesini talep ve dava etmişlerdir.
Davacı vekili 06/01/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talep ettikleri tazminat miktarını 67421,65 TL'ye artırmış, tapu iptal kararının kesinleşme tarihinden işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece; davanın kabulüne, 67421,65 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline davacılara dosyada yer alan veraset ilamlarındaki miras payları oranında ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, TMK’nın 1007. maddesine dayalı olarak açılan tazminat istemine ilişkindir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden; ... köyünde bulunan eski 773 parsel sayılı taşınmazın 1965 yılında yapılan kadastro sırasında tarla vasfı davacıların murisi ... ve ... adına paylı olarak tespit ve tescil edildiği, 2859 sayılı Kanun uyarınca yapılan çalışmalar sırasında taşınmazın 176 ada 10 parsel sayısı ve 2179 m2 yüzölçümü ile tespit ve tescil edildiği, malik ...’ün 1611/2180 payla malik olduğu taşınmaza karşı Orman Yönetimi tarafından açılan dava sonucu ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/25 E. - 2014/140 K. sayılı ilamıyla Sugören köyü 176 ada 10 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile orman vasfı ile tesciline karar verildiği, hükmün 16/07/2014 tarihinde kesinleştiği, 17/11/2014 tarihinde ise eldeki dava açıldığı anlaşılmıştır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, davacının murisi adına olan tapu kaydının iptaline ilişkin mahkeme kararlarının kesinleşmesinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde eldeki davayı açtığına, arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu kullanılarak değer belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 01/03/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.