KÜNYE
20. Hukuk Dairesi 2016/4999 E., 2018/1637 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Mart 2018
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki davada ... Asliye Ticaret ile ... 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, davalı şirketin direk dikme çalışması sırasında davacı şirkete ait kabloların koparılması, direklerin kırılması ve tesisatların zarar görmüş olması nedeni ile uğranılan zararın tahsili istemine ilişkindir.
... Asliye Ticaret Mahkemesi taraflar arasında gerçekleştiği ileri sürülen haksız fiilin ticari işletme ile ilgili olmadığı, işletmenin ticari olmayan, Borçlar Kanunu kapsamında kalan bir eylemi olduğu, taraflar arasında hukuki bir ilişkinin bulunmadığı, bundan dolayı asliye hukuk mahkemesinin davaya bakmakla görevli olduğunu açıklayarak görevsizlik kararı vermiştir.
... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi, tarafların tacir olup tacirler arası haksız fiilden kaynaklanan tazminat talep edildiği gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.
Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4/I-a maddesinde, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işleri ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın, bu kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı açıkça düzenlenmiştir.
Somut olayda, davalı şirketin direk dikme çalışması sırasında davacıya ait olan kabloların koparıldığı, direklerin kırıldığı ve tesisatların zarar gördüğü belirterek meydana gelen hasarın tahsili istemine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Davacı ile davalı tacir olup uyuşmazlığın tarafların ticari faaliyetinden kaynaklandığı ve tacirler arası haksız fiil olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.
Yargıtay 20. Hukuk Dairesi, E. 2016/4999, K. 2018/1637, 1 Mart 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama