Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından sunulan 03.02.2016 tarihli dilekçede özetle; "...Taraflar arasında daha önce evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile karşılıklı dava açıldığını, yargılama devam ederken davacının zinasını öğrenmesi nedeni ile davacının ayrıca zina sebebine dayalı boşanma davasını açtığı, birleştirilen dosyalar üzerinden yapılan yargılama sonucu davalının açtığı her iki davanın kabulüne, davacının açtığı davanın reddine ve tarafların boşanmalarına karar verildiği ve nafakaya hükmedildiği,
temyiz üzerine Yargıtay tarafından hükmün boşanma yönünden onandığı nafaka yönünden davacı lehine hükmedilen nafaka miktarının yüksek olması nedeni ile bozulduğu, bunun üzerine yerel mahkemenin boşanma yönünden hükmün kesinleştirdiği nafaka yönünden yeni hüküm kurulduğu ve nafakaya ikişkin bu hükmün de onanarak kesinleştiği, taraflar arasındaki bu yargılamaların 6 yıl sürdüğü, tüm bu olaylardan sonra davacının yargılamanın iadesi talebi ile eldeki davayı açtığı ve gerekçe olarak davalıya ait otel kayıtlarının elde edilmesini gösterdiği,
yargılamanın iadesi dosyasında hakimin bu davayı adeta yeni bir dava görerek hareket ettiği, yargılamanın iadesi şartları oluşmadığı halde hakimin davaya bakmaya devam ettiği, bu davayı yargılamnın iadesi davası değil boşanma davası olarak görüp tedbir nafakasına dahi karar verdiği, müvekkilin zaten daha önce görülen dava boyunca tedbir nafakası ödediği, nafaka için kanunda boşanma ya da ayrılık davasının olması gerektiği oysa eldeki davanın yargılamanın iadesi davası olduğu, hakimin davacı yanın taleplerini kabul edip alel acele delil toplamaya çalıştığı, kendi talepleri konusunda ise karar dahi vermediği,
hakimin "Zinada eşit kusurluluğu kabul edilmeleri halinde çok şey değişeceğini" söyleyerek gerçek amacın katılma alacağı davası olduğunu açık ettiği, bu açıklamanın hakimin ısmarlama bir yargılama yapacağını gösterdiği hakimin tarafsız ve adil olmadığı, hakim hakkında şikayette bulundukları..." gerekçeleri ile reddi hakim talebinde bulunmuştur.
Reddedilen hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine, reddi hakim talep edenin 1.000,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Hâkimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 11/10/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.