Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2016/5799 K.2016/7427

Taraflar arasındaki bankacılık işlemlerinden kaynaklanan tazminat davasında Bakırköy 5. Asliye Ticaret ve Bakırköy 3. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, bankacılık işlemlerinden kaynaklanan hizmetin ayıplı olması nedeniyle oluşan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi taraflar arasındaki uyuşmazlığın tüketici işleminden kaynaklandığı, bu nedenle Tüketici Mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Bakırköy 3. Tüketici Mahkemesi ise taraflar arasındaki uyuşmazlığın 6762 sayılı TTK’nın 4/6. fıkrası uyarınca bankalar ve ödünç para verme işleri kanunlarında tanzim olunan hususlardan doğan hukuk davası olduğu, davanın taraflarına bakılmaksızın ticari dava sayılacağı ve bu nedenle uyuşmazlığın çözümünde Asliye Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

01.07.2012 tarihinden yürürlüğe giren 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4/1. fıkrasında ticari davaların tanımı yapılarak "Her iki tarafında ticari işletmesinden kaynaklanan davaların ticari dava olduğu" düzenlenmiş, devam eden fıkrasında, tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın ticari dava sayılacak işler arasında "bankalara, diğer kredi kuruluşlarına, finansal kurumlara ve diğer ödünç para verme işlerine ilişkin düzenlemelerde öngörülen hususlardan kaynaklanan davalar" da sayılmıştır. Kanunun 5. maddesinde ise, ticari davalarda görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğu düzenlenmiştir.

Ancak, 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3/1-(k) maddesinde, ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiler "tüketici".

3/1-(l) maddesinde ise; mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki amaçla hareket eden veya onun adına veya hesabına hareket eden gerçek ve tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dahil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukukî işlemler "tüketici işlemi" kabul edilmiş ve Tüketici Kanununun kapsamı esaslı biçimde genişletilmiştir.

Aynı kanunun 73/1. fıkrasında da "Tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalarda" Tüketici Mahkemelerinin görevli olduğu belirtilirken. 83/2. fıkrasında da. "Taraflardan birini tüketicinin oluşturduğu işlemlerle ilgili diğer kanunlarda düzenleme olması bu işlemin tüketici işlemi olmasını ve bu kanunun görev ve yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanmasını engellemez" hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, davacı vekili müvekkili adına davalı bankanın İstanbul Atatürk Havalimanı şubesinden Western Union sistemi kullanılarak müvekkilinin eşi tarafından 07/02/2014 tarihinde 12.000,00.-TL’nin 485,00.-TL havale ücreti ödenerek para gönderim işlemi gerçekleştirildiğini, ancak müvekkilinin adına gönderilen tutarı çekmek istediğinde, mevcut tutarın bir başkası tarafından çekilmiş olduğu bilgisi verildiğini, gönderilen tutarın, yetkisiz kişiye ödenmesi sonucu müvekkilinin zarara uğradığını ve bu nedenle davalıdan zararın karşılanmasını talep etmiştir.

Bu açıklamalar sonucunda, taraflar arasındaki ilişki bankacılık işlemi, davacı ise ticari ve mesleki amaçla hareket etmediğinden tüketici konumundadır ve dava tarihi itibarıyle yürürlüğe girmiş olan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanununun 3, 73/1 ve 83/2. maddeleri gereğince bu tür davalara bakma görevinin Tüketici Mahkemelerine ait olduğu nazara alınarak uyuşmazlığın Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.