Çekişmeli ... ili, ... ilçesi, ...mahallesinde bulunan 6345 ada 1 parsel sayılı 4.936,07 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tarla niteliği ile DSİ adına tapuda kayıtlıdır. Tapu kaydının beyanlar hanesinde “1. derecede korunması gerekli taşınmaz kültür varlığıdır” şerhi bulunmaktadır.
Davacı ... ili, ... ilçesi, ...mahallesi 6345 ada 1 parsel sayılı taşınmazın orman sayılan alanlardan olmasına rağmen davalı kurum adına tapuda kayıtlı olduğunu, davalı kuruma tahsisen devrolduğunu, dava konusu yerin 1982 yılında kesinleşen bu kadastro ile orman sınırları içerisinde kaldığını, taşınmazın dava dilekçesine ekli krokide yer alan koordinatlara göre orman sınırları içinde kalan alanına dair tapu kaydının iptali ile dava konusu yerin orman vasfı ile Hazine adına tescilini istemiştir.
Mahkemece davacının davasının kabulü ile dava konusu taşınmazın fen bilirkişisi ...tarafından düzenlenen krokide (A) harfi ile gösterilen 3.945,00 m2'lik alanın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile ifrazen orman vasfı ile Hazine adına kayıt ve tesciline, taşınmazın geri kalan (B) harfi ile gösterilen 991,07 m2'lik alanın tapu kaydının davalı uhdesinde bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kesinleşmiş tahdide dayalı tapu iptal ve tescil davasıdır.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1976 yılında 766 sayılı Kanun uyarınca 2196 sayılı parselin tarla vasfı ile İsmail Uslu adına tespiti yapılmış, 16.02.1993 yılında kamulaştırılmış ve DSİ adına ifraz edilmiştir. Keza yörede 21.04.1982 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve dava konusu taşınmazın dava dilekçesine ekli krokide gösterilen bölüme ilişkin tapunun iptali ile orman vasfında Hazine adına tescil talep edildiğine ve mahkemece yapılan keşif sonucu uzman orman, ziraat ve fen bilirkişileri tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın dava konusu edilen bölümünün orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve bu bölüm hakkında yazılı biçimde davanın kabulü yolunda hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre,
yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve alınan temyiz harcının istek halinde iadesine
22/11/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.