Davacı Orman Yönetimi vekili 10.12.2013 havale tarihli dava dilekçesinde, tapuda davalılar adına kayıtlı bulunan ve kesinleşen orman sınırları içerisinde kalan dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ...mevkiinde bulunan 332 parsel nolu taşınmaz hakkında davacı Orman Yönetimince ...
Kadastro Mahkemesinin 2004/2 Esas sayılı dosyasında orman kadastro tespitine itiraz davası açıldığı ve mahkemecede bu yerlerin orman sayılan yerlerden olduğundan bahisle davanın kabulü ve 332 parsel yönünden tahdidin iptali ile, taşınmazın orman olarak tespitine ve tapusunun iptaline karar verildiğini, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02/02/2012 tarihli 2012/8 Esas sayılı kararı ile “çekişmeli 332 nolu taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline - denilmiş olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple; hüküm fıkrasında yer alan “332 nolu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline” cümlesinin kaldırılarak,” düzeltilmiş şekliyle onanarak kesinleştiğini, dava konusu bu taşınmazın kesinleşmiş orman sınırı kapsamında kaldığını ileri sürerek, davalıların müdahalesinin men'i ile taşınmazın kesinleşen orman sınırı içinde kalan bölümünün orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonucu davanın kabulü ile ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ...mevkiinde bulunan 332 parselin tapusunun iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm davalı ... ve diğerleri vekili ile davalı ... ve diğerleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescil ve müdahalenin men’i istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 sayılı kanuna göre 1944 yılında yapılıp kesinleşmiş ilk orman kadastrosu ile 23.03.1970 tarihinde yapılan tapulamada çalışmaları vardır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalılardan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 12/02/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.