Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2016/8694 K.2017/3285

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar Orman Yönetimi ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında .... köyü 101 ada 47 parsel sayılı, 1195,49 m² yüzölçümlü taşınmaz, Mart 1999 tarih 2 sayılı tapu kaydı ile....adına, 101 ada 48 parsel sayılı, 8805,62 m² yüzölçümlü taşınmaz, Mart 1999 tarih 1 sayılı tapu kaydı ile ... adına tespit edilmiştir.

101 ada 1 sayılı 12210,11 m² yüzölçümlü taşınmaz ise 1998 yılında beyanlar hanesinde zilyedinin .... .... olduğu belirtmesi yapılarak 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkartılan yerlerden olması nedeniyle Hazine adına tespit ve hükmen tescil edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, 101 ada 47 ve 48 sayılı parsellerin eski tarihli memleket haritasında orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla, davacı ... ise tapulu olan taşınmazının 101 ada 1 sayılı parsel içinde bırakıldığı iddiasıyla dava açmış, kadastro mahkemesine açılan davalar birleştirilmiştir.

Kadastro mahkemesince, Orman Yönetiminin davasının kısmen kabulü ile 101 ada 47 sayılı parselin 23/07/2009 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde (B) işaretli 994,08 m², 48 sayılı parselin (C) işaretli 2272,41 m² ve (D) işaretli 1473,49 m²’lik bölümlerinin kadastro tesbitlerinin iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya teciline, davacı ...’in davasının kabulü ile 101 ada 1 sayılı parselin kadastro tesbitinin iptali ile ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi, Hazine,

... ve .... tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 05/12/2011 gün ve 2011/9766 - 14027 sayılı kararı ile 101 ada 47 sayılı parselin (B), 101 ada 48 sayılı parselin (C) ve (D) bölümleri ile 101 ada 47 sayılı parselin (A), 101 ada 48 sayılı parselin (A) ve (B) harfli bölümleri yönünden hüküm onanmış, 101 ada 48 sayılı parselin (A) bölümü ile batısında kalan yol arasındaki bölüm ile 101 ada 1 sayılı parsel yönünden bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "...Dava konusu 101 ada 48 sayılı parselin 20/10/2008 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile işaretli 2/B sahası ile batısındaki yol arasında kalan taşınmaz bölümünün de kesinleşen orman sınırları içinde kaldığı halde bu kısım yönünden davanın kabul edilmemesinin isabetsiz olduğu, 101 ada 1 sayılı parsele ilişkin temyiz itirazları yönünden; kadastro mahkemesinin görevinin kadastro tutanağının tanzimi tarihinden tutanağın kesinleşmesine kadar geçecek zaman içindeki itiraz ve davalar için söz konusu olduğu, başka bir anlatımla.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 26. maddesinin 4. fıkrasına göre, kadastro mahkemesinin yetkisinin kadastro tutanağının düzenlendiği günde başlayacağı, hakkında tutanak düzenlenmeyen veya düzenlenmiş olup kesinleşen taşınmazlarla ilgili iddiaların (davaların) genel mahkemede görülmesi gerekeceği, tutanak kesinleştikten sonra kadastro mahkemesinin görevinin sona ereceği, somut olayda, çekişmeli 101 ada 1 sayılı parselin 1998 yılında beyanlar hanesinde zilyedinin ...olduğu belirtmesi yapılarak 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkartılan yerlerden olduğu nedeniyle Hazine adına tespit ve hükmen tescil edildiği,

davanın ise 3402 sayılı Kanunun 12. maddesinde belirtilen bir aylık itiraz süresi geçtikten ve tutanaklar kesinleştikten sonra 28/09/2007 günü açıldığı buna göre, bu davaya bakma görevinin kadastro mahkemesine ait olmayıp genel hukuk mahkemelerine ait olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek karar verilmesinin usûl ve kanuna aykırı..." olduğuna değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra; davacı ... Yönetiminin 101 ada 48 sayılı parselin (A) harfi ile gösterilen bölümüne yönelik açtığı davanın kabulü ile (A) ile işaretli 581,79 m²'lik bölümün orman niteliğiyle Hazine adına tesciline, 101 ada 1 sayılı parsel yönünden mahkemenin görevsizliğine istek halinde asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, anılan karar temyiz edilmeksizin kesinleşerek dosya davacı ...'in 101 ada 1 sayılı parsele yönelik davası asliye hukuk mahkemesine gönderilmiş, ... taşınmazın yarısından fazlasının kendisine ait olduğu iddiasıyla davaya harçlı katılmıştır.

Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş hüküm davacılar ... ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde yapılan orman kadastrosu ve 2/B uygulaması 27/03/1987 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

1) Orman Yönetiminin temyiz itirazları yönünden;

Davacı ...

Yönetimi, 101 ada 47 ve 48 sayılı parsellerin eski tarihli memleket haritasında orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmış, kadastro mahkemesince verilen 16/12/2010 gün ve 2007/648 - 2010/23 sayılı kararın Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 05/12/2011 gün 2011/9766-14027 sayılı karar ile bozulması sonrasında bozma kararına uyan mahkemece 101 ada 1 parsel yönünden mahkemenin görevsizliğine, davanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, anılan karar temyiz edilmeksizin kesinleşerek dosya davacı ...'in 101 ada 1 sayılı parsele yönelik davası asliye hukuk mahkemesine gönderilmiştir.

Temyize konu dava, davacı ...'in 101 ada 1 parsele yönelik dava olup bu taşınmaz bakımından Orman Yönetiminin davacı sıfatı bulunmadığı gibi dosya kapsamında bu taşınmaza yönelik Orman Yönetimince açılmış ayrı bir dava ve katılımın da bulunmadığı anlaşılmakla, Orman Yönetiminin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davacı ...'in temyiz itirazlarına gelince;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, dava konusu 101 ada 1 sayılı taşınmazın 1987 yılında yapılan çalışmada 1 nolu 2/B parseli içinde kaldığı, 1998 yılında beyanlar hanesinde zilyedinin ...olduğu belirtmesi yapılarak 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereğince tutanak düzenlendiği, şerh maliki tarafından açılan davada vazgeçme nedeniyle verilen red kararı sonrasında 2001 yılında hükmen tapuya tescil edildiği, tahdit ve 2/B uygulamasının kesinleşmiş olduğu 1987 tarihi üzerinden dava tarihi itibariyle hak düşürücü sürelerin geçmiş olduğu da dikkate alındığında davanın reddine dair usûl ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerekmiştir.