Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2016/9604 K.2018/6158

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... ve ... vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Yörede 1959 yılında yapılan tapulama çalışmasında ... ili, ... ilçesi, ... köyünde bulunan 825 parsel sayılı 29.280,00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı, vergi kaydı uygulanarak Hatice Yayla ve arkadaşları adına tespit edilmiştir. Gerçek kişilerce tapulama tespitine itiraz edilmesi üzerine ... Tapulama Mahkemesinde devam eden yargılamada Orman Yönetimi taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla davaya katılmış, mahkemece 21/10/1974 tarih ve 1960/170-1974 E.K. sayılı kararıyla davacı gerçek kişilerin ve asli müdahil Orman Yönetiminin taleplerinin reddine, 825 nolu parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş, karar kesinleşmekle tapuya aktarılmıştır. 2004 yılında yenileme çalışması yapılmış, taşınmaz 125 ada 184 parsel numarası 29.371,23 m2 yüzölçümü ile işlem görmüştür.

Davacı ... Yönetimi vekili kadastro mahkemesinde 20/07/2004 havale tarihli dava dilekçesiyle taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu, 3116 sayılı Kanun kapsamında orman sayılan, 4785 sayılı Kanun kapsamında devletleştirilen 5658 sayılı Kanun kapsamında iadeye tabi olmayan yerlerden olup orman parselleri ile bütünlük arzettiğini ileri sürerek tespitin iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tescilini istemiştir.

Kadastro mahkemesince hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, Orman Yönetimince hükmün temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 07/07/2005 tarih ve 2005/4849-9290 E.K sayılı kararıyla davanın mülkiyet değişikliğini gerektirir tapu iptali ve tescil davası olduğu ve bu davalarda genel görevli mahkemeler olduğuna değinilerek hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, Orman Yönetimince süresinde karar düzletme talebinde bulunulması üzerine Dairenin 06/12/2005 tarih ve 2005/11451-14893 E-K sayılı kararıyla karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiş, kadastro mahkemesince görevsizlik kararı verilmiş,

dosya asliye hukuk mahkemesine gönderilmiştir. Birleşen dosyada Orman Yönetimi dava konusu taşınmaz maliklerinden ... ve ... mirasçılarını davalı göstererek aynı mahiyette talepte bulunmuştur.

Mahkemece her iki dava dosyası birleştirildikten sonra dava konusu taşınmazın uzman bilirkişi kurulu tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına eylemli orman vasfı ile tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

2016/9604 - 2018/6158 Dava tapu iptal ve tescil talebine ilişkindir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Mahkemece davanın esasına girilmek sureti ile hüküm kurulmuş ise de; bilindiği ve 6100 sayılı HMK’nın 303. maddesinde düzenlendiği üzere tarafları, konusu ve dava sebebi aynı olan önceki hüküm sonraki hüküm bakımından ‘kesin hüküm’ teşkil eder.

Kesin hüküm 6100 sayılı Kanunun 114/1-i maddesi uyarınca dava şartlarından olup, aynı yasanın 115. maddesi uyarınca “mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır”. Somut olayda, eski 825 parsel sayılı taşınmazın ...

Tapulama Mahkemesinin 1960/170 Esas sayılı dava dosyasında davalı olduğu ve mezkur davada Orman Yönetiminin asli müdahil olduğu ve mahkemenin 21/10/1974 tarih ve 1960/170-1974 E.K. sayılı kararıyla Orman Yönetiminin davasının reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece anılan kararın aslı dosya içerisine alınmıştır, ancak önceki hükmün eldeki dava bakımından kesin hüküm teşkil edip etmeyeceği değerlendirilmemiştir. Dava konusu taşınmaz ile ...

Tapulama Mahkemesinin 1960/170 Esas sayılı davasına konu taşınmazın, her iki davanın taraflarının ve dava sebeblerinin aynı olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; değinilen yönde inceleme yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.