Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2017/1010 K.2018/5029

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili görevsiz mahkemeye verdiği dava dilekçesinde; müvekkili İdare tarafından belli bölümleri kullanılan ...

İş ... fuel-oil ... müvekkili idare tarafından karşılanmakta olup, davacı İdare tarafından davalı ... yöneticiliğine 2007 yılı içerisinde toplam 165.059 litre fuel-oil temin edildiğini, bu hususun müvekkili idarenin Destek Hizmetleri Daire Başkanlığının 07/01/2008 tarihli yazısında da açıkça belirtildiğini, iş merkezinin 1200 birimlik genel kullanım alanı ve arsa payı olup, 581 biriminin müvekkili İdareye ait arsa payı ve kullanım alanı iken, 619 biriminin davalı ...

Yönetimine ait arsa payı ve kullanım alanı olduğunu, 2007 yılında harcanan toplam fuel-oil miktarı arsa payları oranında paylaştırıldığında davalı ... yöneticiliğinin payına düşen miktarın 85.1432 litre ve bedelinin 193.617,00 TL olarak hesaplandığını, kat maliklerinin tüm giderlere eşit oranda katlanması gerektiğini beyan ederek; davacı İdare tarafından karşılanan 85.143 litre fuel-oil bedeli 193.617,00 TL’nin teslim tarihlerinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalı ... yönetiminden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; bozma öncesi 09.07.2014 tarihli gerekçeli kararda, bilirkişi raporundaki kalorifer tesisat projesi dikkate alınmak suretiyle yapılan hesaplamaya göre; davanın kısmen kabulüne, 157.639,12 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, bu hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, hüküm ....

Hukuk Dairesinin 11.12.2014 tarih ve 2014/19693 E. ve 2014/18106 K. sayılı ilamı ile, "Anataşınmaza ait yönetim planının 12/b maddesinde kaloriferlerin bilumum işletme, onarım ve idame masrafları ile bu masraflar için toplanan avansa;

arsa payları ne olursa olsun her kat malikinin kendisine ait bağımsız bölümün proje ve planında gösterilen inşaat sahası oranında katılacağının düzenlendiği ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun .... maddesi uyarınca yönetim tarzını, kullanma maksat ve şeklini, yönetime ait diğer hususları belirleyen yönetim planı bütün kat malikleriyle onların küllî ve cüzi haleflerini ve bu arada tarafları da bağlayan sözleşme hükmünde olduğundan, yakıt gideri, yönetim planı esas alınarak hesaplanması gerekirken yakıt giderinin,

radyatör kapasitelerine göre tespitinin hakkaniyete daha uygun olduğu gerekçesiyle tespit yapan bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmasının doğru görülmediği" gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamı üzerine davacı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuş, karar düzeltme isteminin de ....

Hukuk Dairesinin 15.02.2016 tarih ve 2015/6477 E. ve 2016/2444 K. sayılı ilamı ile reddedilmesi üzerine, yerel mahkemece bozma ilamına uyularak yargılamaya devam olunmuş, mahkemece bu defa yeniden rapor alınmaksızın önceki bilirkişi raporundaki halihazırdaki kullanım durumu dikkate alınmak suretiyle yapılan hesaplama hükme esas alınarak; davanın kısmen kabulüne, 65.961,40 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Kat Mülkiyeti Kanunundan kaynaklanan ortak gider alacağının, yakıt teslim tarihlerinden itibaren reeskont faizi ile birlikte tahsili talebine ilişkindir.

.... Hukuk Dairesinin 11.12.2014 tarih ve 2014/19693 E. ve 2014/18106 K. sayılı bozma ilamında, yönetim planınını 12. maddesine göre; "...kaloriferlerin bilumum işletme, onarım ve idame masrafları ile bu masraflar için toplanan avansa; arsa payları ne olursa olsun her kat malikinin kendisine ait bağımsız bölümün proje ve planında gösterilen inşaat sahası oranında katılacağı" belirlenmiş ve mahkemece bu karara uyulmuş olmakla, bozmanın gereği yerine getirilmemiştir. Mahkemece bozma ilamı yönünde inceleme yapılmamış ve yönetim planındaki hükümlere göre yeniden bilirkişiden rapor alınmamış olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.