Davacı vekili dava dilekçesiyle, davalının, dava konusu anataşınmazda 1 nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu, 16/02/1968 tarihli gayrimenkul yönetim planının 7. maddesi ile 2 Temmuz 1968 tarihli yönetim planının 7. maddenin yeni şekli ile bodrumda sığınak olarak gösterilen mahallin kullanımının yalnızca sulh zamanlarında kullanılması koşulu ile bir numaralı daire malik veya malikleri veya şagillerıne bırakıldığını, yine aynı yönetim planının 6. maddesi ile arka bahçenin kullanımının da 1 nolu daire malık veya maliklerine bırakıldığını, 1968 tarihli yönetim planının apartmanın yapımı sırasında düzenlendiğini,
kullanım hakları verilen 1 nolu daire sahibinin müteahhit firma olduğunu, bu nedenle anılan yönetim planının kat maliklerinin özgur iradelerini yansıtmadığını, ayrıca 1 nolu daire maliki olan davalının, kullanımında bulunan sığınaktan geçmekte olan hidrafor boruları tesisatını iptal ettirdiğini, davalının yönetim planına ve kanuna aykırı olan bu davranışının yanı sıra ülkemizin içinde bulunduğu bu günkü ortamda her an sulh zamanının ortadan kalkabilecek durumda olduğunu, ortak yerlerden olan sığınağa savaş ihtimalinde bütün kat maliklerinin ihtiyacının bulunduğunu belirterek 16/02/1968 tarihli yönetim planının 6. maddesi ile,
16/02/1968 tarihli yönetim planında düzenlenmiş 02/07/1968 tarihinde de yeni şekli ile tanzim edilmiş olan 7. maddesinin iptali ile sığınakta yapılmış değişikliklerin davalı tarafça eski haline getirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece; dava konusu ortak alan olan sığınağın 1 nolu daireye dahil edilip kullanıldığı, sığınak bölümünün daireye dahil edilmesinin projesini değiştirir mahiyette olduğu, bu değişiklik ile ortak yer olan sığınak bölümünün vasfının değiştirildiği, yapılan mahal ve projedeki bu değişikliğin yönetim planının 7. ve değişen 7. maddesinin yeni şekline uygun bulunduğu, sığınaktan arka bahçeye çıkışın bulunduğu.
1 nolu dairenin hali hazır durumunun projeye uymadığı, 1 nolu daireye sığınağın dahil edilmesi ve tezyin edilerek kullanılmasının yönetim planının 6. ve 8. maddesi ile değişen 7. maddenin yeni şekline uygunluk gösterdiği gerekçesiyle davacının davasının kısmen kabulü ile kısmen reddine, İstanbul ili, Şişli ilçesi, Teşvikiye mahallesi, 103 pafta, 839 ada, 6 parselde kayıtlı davaya konu taşınmazla ilgili olarak davacı tarafın 16/02/1968 tarihli yönetim planının 6. maddesi ile 16/02/1968 tarihli yönetim planında düzenlenmiş 02/07/1968 tarihinde tarihinde yeni şekli ile tanzim edilmiş 7. maddesinin iptaline ilişkin davasının reddine,
sığınakta yapılmış değişikliklerin eski hale getirilmesine ilişkin davanın kabulü ile istanbul ili, Şişli ilçesi, Teşvikiye mahallesi, 103 pafta, 839 ada, 6 parselde kayıtlı davaya konu taşınmazın bodrum katında yer alan 1 nolu bağımsız bölümün ortak yer olan sığınak bölümüne davalı tarafından yapılan müdahalenin men'i ile kapıcı dairesinden girişi sağlayan ve yeni imalat nedeniyle kapatılan kapı yerinde yapılan duvarın yıkılması ve daha sonra da yerine 0.90/2.20 ölçülerındeki kapının konulmasına, sığınak ile banyo arasında mevcut L=2,75 + 0.90 m. uzunluğundaki duvarın örülmesi ve de projesinde
salondan banyoya girişte gösterilen 1.10 x 1.50 m. ölçülerındeki giriş bölümünün oluşturulması için L = 1.10 x 1,50 m uzunluğunda duvar örülmesi ile 0,80x2,20 m. ölçüsünde olan kapısının imali, sığınak kısmının arka geniş bölümünü teşkil eden 4,50 x 5,20 m ölçülerindeki haczim elde edilmesi için de salon ile sığınak arasında kalan 4,50 m uzunluğundaki duvarın örülüp sıvanması, sığınak aydınlatılmasını sağlayan terasa bakan 1,60x3,60 ölçsündeki pencere ve kapısının imali ile arka bahçeye çıkışın sağlanması, ince sıva işlemlerinden sonra ortak yer olan sığınak bölümünün boya ve badanaya tabi tutulmak suretiyle eski hale getirilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, Kat Mülkiyeti Kanunu uyarınca projeye aykırı yapıldığı bildirilen tadilat ve eklentilerin eski hale getirilmesi, ortak yerlere elatmanın önlenmesi, yönetim planının ilgili maddesinin iptali istemine ilişkindir.
1-Mahkemece; hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde yer alan 02.07.1968 tarihli "noterlik düzenlemesi" ile "yönetim planının 7. maddesinin iptaline" ilişkin davanın, esasen dava konusu 7. madde değişikliği tapuya tescil edilmemekle yok hükmünde olması nedeniyle anılan gerekçe ile reddedilmesi doğru değil ise de; sonuç itibari ile davanın reddine karar verilmesi izah edilen gerekçe ile doğru görülmüştür.
2- Mahkemece, ortak alan olduğu anlaşılan bölüme davalı tarafından yapılan müdahale tespit edilip, müdahalenin önlenmesine karar verildiğine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak; mahkemece, ortak alana yapılan müdahalenin önlenmesine yönelik kurulan hükme dair, karar gereğinin yerine getirilmesi için 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi gereğince uygun bir süre verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 2. bendinin sonuna "davalıya karar gereğinin yerine getirilmesi için 30 gün süre verilmesine" ibaresi eklenmek suretiyle hükmün, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA,
temyiz harcının istek halinde iadesine 17/01/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.