Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2017/1143 K.2018/596

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava dilekçesinde, davacının... apartmanında kat maliki olduğunu, 15 daireli apartmanda şu ana kadar apartman için yönetici seçmenin mümkün olmadığını, davalılardan ...'ün kendini yönetici olarak tanıtmakta ve usûlsüz paralar toplamakta olduğunu, toplanan paralar ile taraflarınca bilgi bulunmadığını, ortak alanların davalılar tarafından kiraya verildiği ve kiraların tahsil edildiğini beyanla Kat Mülkiyeti Kanununun 34. maddesi gereğince ... apartmanına yönetici atanmasına karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece 18/06/2011 tarihli kat malikleri kurulu olağanüstü toplantısında alınan kararının 2. maddesinde "Yapılan yeni yönetim kurulu seçiminde ..., ... ve... oy çoğunluğuyla ile yönetim kuruluna seçilmişlerdir" ibaresinin bulunması dolayısıyla seçilmiş yöneticinin bulunduğu, 18/06/2011 tarihli kat malikleri olağanüstü toplantısında alınan genel kurul kararlarının iptaline ilişkin bir karar bulunmaması sebebiyle davanın konusunun olmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yönetici atanması istemine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelemesinden davacının Kat Mülkiyeti Kanununun 34. maddesi uyarınca kat maliki bulunduğu apartmana yönetici atanması istemiyle 27/04/2011 tarihinde dava açtığı, mahkemenin ise 18/06/2011 tarihinde yapılan kat malikleri kurulunda yönetici atandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmakla, mahkemece öncelikle apartmana ilişkin karar defteri aslı getirtilerek davacının dava açtığı tarihte seçilmiş bir yönetici olup olmadığı hususunun araştırılması gerekmektedir.

Dava açıldığı tarihte seçilmiş bir yönetici olmaması durumunda, mahkemece esas alınan kat malikleri kurulu kararı dava tarihinden sonra olduğundan davanın konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlıklı 331. maddesinin 1. fıkrasında; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği düzenlenmiştir.

Bu durumda, mahkemenin yargılamaya devam ederek dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit etmesi ve tutumuyla dava açılmasına sebep olan tarafı yargılama gideri ile mahkum etmesi gerekmektedir. Aksi düşünce ile yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.