Davacı vekili; yönetim planının 20.maddesine aykırı olarak asılan reklam tabelasının kaldırılarak eski hale getirilmesi ve noter kanalıyla keşide edilen ihtarnameye rağmen tabelanın kaldırılmaması sebebiyle yönetim planının 21.maddesi uyarınca 5.000 Euro cezai şartın davalılardan tahsiline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.
Mahkemece; yönetim planında eski hale getirme ve cezai şartın birlikte isteneceğinin belirtilmediği gerekçesiyle TBK'nun 179/1 maddesi uyarınca 5.000 Euro cezai şarta ilişkin davanın reddine, eski hale getirme isteğinin kabulüne, reddedilen cezai şart miktarı üzerinden davalılar yararına ayrı ayrı 1.681,26TL vekalet ücreti takdirine karar verilmiş, temyiz üzerine 18. Hukuk Dairesince onanmış, davacı vekili tarafından cezai şart ve vekalet ücreti yönünden karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.
Karar düzeltme dilekçesinde cezai şarta ilişkin yazılı sebepler HUMK m. 440/I’de belirtilen dört hâlden hiçbirine uymadığından bu yöne ilişkin karar düzeltme isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Ne var ki;cezai şarta ilişkin dava, ortak sebeple reddedildiği halde karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2 maddesi uyarınca her iki davalı yönünden tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Ancak bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik karar düzeltme isteğinin kabulüyle Kapatılan 18. Hukuk Dairesinin 09.09.2015 gün 2014/22520E-2015/12288K sayılı onama kararının kaldırılıp hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple hükmün 7. ve 8.bentlerinin tamamen çıkarılarak bunların yerine , “Davalılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiklerinden ve cezai şarta ilişkin davanın ortak sebepten reddine karar verildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2 ve 12.maddeleri uyarınca hesaplanan 1.681,26TL vekalet ücretinin davacı yönetiminden alınarak davalılara eşit olarak verilmesine” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinin göndermesiyle HUMK’nun 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine,
29.06.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.