Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2017/2162 K.2018/6596

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava dilekçesinde; davalının davacı sitenin eski yöneticisi olup 19.01.2013 tarihinde yapılan kat malikleri kurulu toplantısında yöneticilik görevine son verilmiş olduğu ve davalı eski yöneticinin ibra edilmediği, site hesap ve defterleri üzerinde yaptırılan muhasebeci incelemesi sonucu 10.03.2013 tarihli rapora göre davalının görev yaptığı 2010-2011-2012 yıllarında sitenin toplam 15.717,00.-TL'sinin kaybolduğu, temizlik işleri için ... isimli şahıs ile 10/09/2012 tarihinde hizmet sözleşmesi imzalandığı, sözleşme uyarınca net ücret ödendiği halde defter kayıtlarına brüt ücret yazıldığı,

SSK primlerinin de ayrıca yazılması nedeniyle 258,68.-TL sigorta priminin 2 kez yazılmış olduğu, hizmet sözleşmesinde yemek ve yol parasına dair bir madde olmamasına rağmen 55 gün çalışan işçiye 475,75.-TL fazla ödeme yapıldığı, 31/05/2012 tarihli 2012/4. aya ait sigorta priminin 2 kez yazılması nedeniyle 285,91.-TL fazla gider yazıldığı, 2012 yılı işletme defteri gider hanesinde su faturasının 103,68.-TL fazla yazıldığı,

İlhan Kendir'in kendisine ait kredi kartı ile 19/03/2014 tarihinde yaptığı 203,00.-TL'lik ödemenin site yönetimi tarafından yapılmış gibi gider kayıtlarına işlenmesinden dolayı 200,00.-TL'lik kayıp olduğu sebepleriyle 17.040,90.-TL zararın tespit edildiği beyanıyla bu miktarın davalıdan hak ediş tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece; 22/10/2015 tarihli bilirkişi heyetince hazırlanan rapor doğrultusunda 31/12/2012 tarihi itibariyle gelirler toplamının 332.458,15.-TL aynı dönem gerçekleşen harcama ve ödemeler toplamının 316.505,19.-TL olup sonraki döneme devreden 366,59.-TL çıkarıldıktan sonra 31/12/2012 tarihi itibariyle gelir fazlası olup, davalının devretmesi gereken para miktarının 15.586,37.-TL olduğu tespit edildiği gerekçesiyle davanın 15.586,37.-TL üzerinden kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin istemin reddine, kabul edilen alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalının site yöneticiliği dönemindeki sorumluluğundan kaynaklı alacak istemine ilişkindir.

Sonradan yazılan gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması, 10.04.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir.

2017/2162 - 2018/6596 Taraflara tefhim edilen kısa kararda " davanın 15.586,37.-TL üzerinden kısmen kabulü ile fazlaya ilişkin istemin reddine" denildiği halde gerekçeli kararda, “Davanın 15.586,37.-TL üzerinden kısmen kabulü ile, fazlaya ilişkin istemin reddine, kabul edilen alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine," şeklinde karar verilmiştir.

Saptanan bu çelişki karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca diğer hususlar incelenmeksizin mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.