Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...’ın, dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, ada: 368, parsel :92'de tapuya kayıtlı taşınmaz üzerinde yer alan kat mülkiyeti kurulu binada zemin kat 2 no.lu bağımsız bölümü dişçi muayenehanesi olarak kullanılmak üzere davalı oğlu ...’a kiraya verdiği, tapuda dava konusu bağımsız bölümün "daire" olarak kayıtlı olduğu, dişçi muayenehanesi için kullanılan kompresörün kat maliklerinin 4/5'inin onayı alınmadan apartman ortak dış duvarına monte edildiği izin alınmadan apartman ortak yerlerine tabelalar konulduğu, klima cihazları takıldığı,
balkonların duvar örülerek ve üzerlerine mermer konularak kapatıldığı, muayenehaneye gelip gidenlerin gürültüsü, bunların takibinin yapılmaması, yerleri kirletmeleri, bu kimselerin arabalarını kat maliklerine tahsisli apartmana ait otoparka park etmelerinin apartmanın huzurunu bozduğunu, sürekli gerginliğe ve tartışmalara neden olduğunu belirterek, davalıların haksız müdahalelerinin men'ine, dişçi muayenehanesi olarak kullanılan yerin tapuya uygun olarak tekrar mesken haline getirilmesi, bu yapılmadığı takdirde tahliyesi istenilmiş, davalılar vekili ise cevap dilekçesinde;
uyuşmazlık konusu yerin diş muayenehanesi olarak kullanılmak üzere tadilatlar yapılırken davacının muvafakat ettiği, neler yapılması gerektiği konusunda tavsiyelerde bulunduğu, önce muvafakat verip, yıllar sonra böyle bir davayı açmasının hakkın kötüye kullanılması olduğu, tapuda taşınmazın niteliğinin mesken olarak yazılmadığı,
hem mesken hem de işyeri olarak kullanılabileceği, davalı ... kat maliki olduğu için kendileri aleyhine tahliye talebinde bulunamayacağı, kiracı davalı ...’e ise nihai kararla eski hale getirilmesi için mehil verilmesi gerektiği belirtilerek davanın reddi talep edilmiş, mahkemece apartman yönetim planının 12. maddesinde ana taşınmazın tamamı veya ayrı ayrı bölümlerinde kat malikleri kurulunun oy birliği ile alınmış kararı olmadıkça tapu sicilinde belirtilen nitelikleri dışında kullanılamayacağı hükmü bulunduğu, yönetim planının bütün kat maliklerini bağlayıcı sözleşme hükmünde olduğu,
apartman karar defterine göre bu yerin diş kliniği olarak kullanılması için kat malikleri kurulunca alınmış herhangi bir karar bulunmadığı, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 24. maddesine göre doktor muayenehanesi olarak
kullanılması mümkün ise de dava konusu yerin muayenehane değil, yapılan esaslı tadilatlar ile kliniğe dönüştürüldüğü nedenle yasal olarak da meskenin bu şekilde kullanılmasının mümkün olmadığı gerekçeleri ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 13/06/2017 günü oy birliği ile karar verildi.