Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2017/2679 K.2018/2229

..... Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava dilekçesinde, davalı ...'nin... 2 parsel de kayıtlı A blok 11 nolu dairenin maliki olduğunu, kat malikleri kurulunun 22/06/2012 tarihli kararı ile binanın mantolama işleri için ve müvekkil site yönetiminin 2013 yılı kat malikleri genel kurulu kararı gereği ödenmesi gereken 2013 Temmuz ve 2013 Ağustos aylarına ait toplamda 100.00 TL gider avansını da ödemediği Küçükçekmece 3. İcra Müdürlüğünün 2014/7477 sayılı dosyası ile takip yapıldığını kötü niyetli itirazın iptaline takibin devamına esas alacağa Kat Mülkiyeti Kanunu gereği %5 gecikme tazminatı uygulanmasına, alacak likit bir alacak olduğundan davalı borçlunun %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatı ödenmesi istenilmiştir.

Mahkemece özel bir kanun hükmü ile açıkça sulh hukuk mahkemesinde bakılacağı bildirilmeyen bütün dava ve işler asliye hukuk mahkemesinde görüleceğinden HMK'nın 2. maddesi gereğince mal varlığına ilişkin davalarda asliye hukuk mahkemesi görevli olmakla, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ortak gider alacağına yönelik başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davada, tek parsel üzerinde ve kat mülkiyeti kurulu anataşınmazda, davacının itirazın iptalini istediği icra dosyası dayanağının 408 ada 2 parsel kat malikleri kurulu kararı olduğu ve davacının tek parsel yönetimi olup uyuşmazlığın toplu yapıyla değil tek parsel üzerinde bulunan anataşınmaz ortak giderleri ile ilgili olduğu anlaşılmakla, uyuşmazlıkta uygulanacak olan 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun Ek 1. maddesine göre, Kanunun uygulanmasından doğan her türlü anlaşmazlık sulh hukuk mahkemelerinde çözümleneceğinden; mahkemece, işin esasına girilerek tarafların göstereceği deliller toplanıp oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi yerine görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.