Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2017/2793 K.2017/7044

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili dava dilekçesinde, müvekkillerinin parsel sayılı taşınmazın maliki olan mirasçıları olduğunu, dava konusu bağımsız bölümlerin bulunduğu mahalde tadilat yapılarak 7 numaralı bağımsız bölümün 9 numaralı bölüm ile birleştirilerek yok edildiğini ve yeni bir bağımsız bölüm yaratıldığını, söz konusu tadilatın yapılabilmesi için kat maliklerinin birlikte muvafakatının alınmış olması gerektiğini, müvekkillerinden bir muvafakat alınmadığını, ekte sundukları 31/03/1995 tarihli yazılan yazıda müvekkillerinin muris tadilat değişikliğine müsaade verdiğine dair imzasının olduğunu,

ancak murisin okuma yazma bilmediğinden imza atmaya ehil olmadığını, attığı imzanın geçersiz sayılacağını, birleştirilen bağımsız bölümden müvekkillerinin yararlanamadığını, bu yanlışlığın düzeltilmesi gerektiğini belirterek sayılı taşınmazın zemin katında bulunan 7-8-9-10 nolu bağımsız bölümlerde yapılan değişikliğin kal'i ile 7 numaralı bağımsız bölümün ve koridor aralığının eski haline getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, murisin sağ iken dava konusu etmediği ve en azından zımnen muvafakat verdiği bu yapının oybirliğiyle yapılmış bir yapı olarak kabul edilmesi gerektiği, muris tarafından dava konusu edilmeyen mimari projeye aykırı bu yapının sonradan mirasçıları tarafından dava konusu edilmesinin de mümkün olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Keşfe katılan fen ve inşaatçı bilirkişilerin düzenlendiği raporun değerlendirme kısmında bilirkişilerce tasdikli mimari projenin ve bodrum kat için çizdirilmiş mimari tadilat projesinin incelendiği belirtilmişse de dosya kapsamında bulunan 09.10.2012 havale tarihli Tapu Müdürlüğünün yazı cevabında dava konusu 114 ada 6 parselin tadilat projesine rastlanmadığı bildirilmiş, mahkemece de tadilat projesinin aslı belediyeden araştırılmamıştır. Yine davacılar vekilinin dava dilekçesinin ekinde suretini sundukları, Belediye Başkanlığına hitaben yazılan ve anataşınmazın bodrum katında tadilat yapılmasına izin verilmesine dair belgenin aslı da ilgili yerden araştırılmamıştır.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesi hükmüne göre, tüm kat malikleri anataşınmazın mimari durumunu projesine uygun olarak titizlikle korumak zorunda olup 2. fıkrası gereğince de, kat maliklerinden biri, tüm kat maliklerinin 4/5’inin yazılı rızası olmadıkça anagayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesisler, değişik renkte dış badana, boya yaptıramaz.

Anataşınmazda kat mülkiyeti yada irtifakı kurulması sırasında onaylanan mimari projede tadilat yapan projenin geçerli olabilmesi için salt belediyece onaylanması yeterli bulunmayıp, onaylı mimari projeye aykırı her türlü inşaat ve tadilatın mutlaka bu tadilata ait projenin onaylandığı tarihteki tüm kat maliklerinin onayını alması zorunludur.

Mahkemece dava konusu taşınmazda kat mülkiyeti tesisine esas proje ve varsa tadilat projesi ile o tarihte kat maliki olanların listesi ve o tarihte kat maliki olanların muvafakatlarına ilişkin bilgi ve belgeler getirtilip bu projeler uzman bilirkişiye yerinde uygulattırılmak suretiyle onaylı mimari projeye aykırılık bulunup bulunmadığı ve varsa bu projede tadilat yapan projenin Kanunun aradığı oy oranına göre kat maliklerinin yazlılı onayını taşıyıp taşımadığı araştırılarak, bu projelerden geçerli olan proje tespit edildikten sonra, bu projeye göre tüm aykırılıklar krokiye de bağlanmak suretiyle açık bir şekilde tespit edilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; mimari projede yapılacak değişikliklere, değişikliğin yapıldığı tarihteki bütün kat maliklerinin muvafakatlarının yazılı olmasının gerekmesine rağmen, davacıların murisinin zımni rızasının olduğunun kabul edilmesi de doğru görülmemiştir.