Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2017/3363 K.2018/3736

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava dilekçesinde, ... Apartmanı Yönetiminin 2002/2009 yılları arasında yapılan olağanüstü genel kurul toplantılarında anataşınmazın bakım ve onarımına ve su kullanımından kaynaklanan harcamalara kat maliklerinin hangi miktarda katılıp ödeme yapacaklarına ve ödenecek aidat miktarlarının belirlenmesine ilişkin kararlar alındığını, davalının tam ve düzenli ödemelerde bulunmadığından ... 20. İcra Müdürlüğünün 2009/2456 Esas sayılı dosyası ile 24/02/2009 tarihinde aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının borcun tamamına itiraz ederek takibi durdurduğunu, haksız itirazın iptaline, takibin devamına karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davalının ... 20. İcra Müdürlüğünün 2009/2456 E. sayılı takip dosyasında yaptığı itirazın iptali ile takibin 11.813,47 TL üzerinden devamına, 4.333,22 TL asıl alacak için takip tarihinden tahsil tarihine kadar aylık % 5 faiz uygulanmak sureti ile davalıdan tahsiline, kabul edilen miktarın % 20'si 866,64 TL olan icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ortak gider alacağına yönelik başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 20. maddesine göre; kat maliklerinden her biri aralarında başka türlü anlaşma olmadıkça anataşınmazın ortak giderlerini ve bununla ilgili avansı kendi arsa payları oranında ödemekle yükümlüdür ve bu ortak giderler her türlü delille ispat edilebilir.

Davacı öncelikle icra takibine konu aidatlara ilişkin olarak alınmış bir kat malikleri kurulu kararı olup olmadığını, olmadığı takdirde işletme projesinin davalıya tebliğ edilerek kesinleştiğini aksi takdirde ise yapılan giderlere ilişkin makbuz ve faturaları sunarak ortak gider alacağını ispatlamalıdır.

Yine Kat Mülkiyeti Kanununun 20. maddesinin 2. fıkrasının 2. cümlesine göre ise gider ve avans payının tamamını ödemeyen kat malikinin ödemede geciktiği günler için aylık yüzde beş (14.11.2007-5711/9. madde ile değişiklikten önce %10) hesabıyla gecikme tazminatı ödemekle yükümlü olduğundan, ortak giderden payına düşeni ödemeyen bağımsız bölüm malikinin ödemede geciktiği günler için ödemekle yükümlü bulunduğu gecikme tazminatının başlangıcının açıkça saptanmış olması gerekir. Dava konusu ortak giderin dayanağını oluşturan kat malikleri kurulu kararına davalı katılmışsa karar tarihi, kararın alındığı toplantıya katılmamışsa bu kararın veya işletme projesinin kendisine tebliğ edildiği veyahut başka bir biçimde borcunu öğrendiği tarih esas alınmalıdır.

Buna göre mahkemece, ortak gider alacağına ilişkin icra takibinin temelini oluşturan genel kurul kararları, işletme projeleri ve gelir-gider makbuzları ve anataşınmaza ait yönetim planı temin edilerek gerekirse denetime elverişli bilirkişi raporu ile davalının ödemekle yükümlü olduğu ortak

-2-

2017/3363 - 2018/3736

gider bedeli tespit edilmelidir. Ayrıca, yukarıdaki esaslar dikkate alınarak davalının ortak gider borcunun öğrendiği günün açıkça belirlenerek bu tarihten itibaren gecikme tazminatının başlatılması gerekirken, bu konuda yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan borcun ait olduğu aydan itibaren gecikme tazminatının hesaplanıp buna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Ayrıca, kabule göre de dava konusu ortak gider alacağı olup belirli, hesap edilebilir ve likit nitelikte olduğundan, her ne kadar 02.07.2012 tarihinde kabul edilip 05.07.2012 tarihinde 28344 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 11. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra İflas Kanununun 67. maddesine göre,

davalı borçlu aleyhine % 20 oranında icra inkar tazminatına hükmedileceği düzenlenmiş ise de bu düzenlemenin 02.07.2012 tarihinden sonra yürürlüğe girmesi ve davaya konu takip tarihinin ise belirtilen Kanunun yürürlüğünden önce olduğu hususu dikkate alınarak, mahkemece asıl alacak üzerinden % 40 oranında icra inkar tazminatı yerine %20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.