Dava dilekçesinde, üzerindeki ada ve parsellerde bulunan 21 adet apartmandan oluşan maddesinin mimari projeye, inşaat ruhsatına ve Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesine aykırı olması sebebi ile iptaline ve projeye aykırı değişikliklerin eski hale getirilmesine karar verilmesi istenilmiştir.
Mahkemece yönetim planının kat malikleri kurulunca alındığı, ortada geçerli bir kat malikleri kurulu kararı olduğu, davacının kat malikleri kurulu kararının iptaline ilişkin dava açmadığı, KMK'nın 33. maddesi gereğince karar tarihinden itibaren 1 ay içerisinde itirazın ileri sürülebileceği, ortada geçerli bir kat malikleri kurulu kararı bulunması ve süresinde davanın açılmaması nedeni ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, birden çok parsel üzerinde kurulu bulunan sitede, projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi ve yönetim planı 18. maddesinin iptali istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içindeki bilgi ve belgelerle, tapu kaydı ve yönetim planının incelenmesinden; davaya konu sitenin birden fazla parsel üzerinde kurulu olduğu ve Kat Mülkiyeti Kanunu'nda değişiklik yapılmasına ilişkin 5711 sayılı Kanunun 22. maddesi ile Kat Mülkiyeti Kanununun 66. ve devamı maddelerinde düzenlenen Toplu Yapılara İlişkin Özel Hükümler uyarınca sitede henüz toplu yapı yönetimine geçilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle uyuşmazlıkta Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerinin değil, genel hükümlerin uygulanması gerekmektedir. Buna göre görev hususu da genel hükümler uyarınca belirlenmelidir.
Hukuki uyuşmazlıklarda Asliye Hukuk Mahkemelerinin görevi asıl, Sulh Hukuk Mahkemesinin görevi ise istisnadır. Özel bir kanun hükmü ile açıkça Sulh Hukuk Mahkemesinde bakılacağı bildirilmeyen bütün dava ve işler asliye hukuk mahkemesinde görülür. Bu nedenle mahkemece, genel hükümlere göre asıl görevli mahkeme olan asliye hukuk mahkemesinde bakılmak üzere dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, esas hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 27/09/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.