Davacı, dava dilekçesinde; ... ilçesi, ...
Mahallesi, Ada no:8 sayılı parsel No:20'de (daha sonra 4 ada, 4 parsel olarak düzeltme dilekçesi verildi.) bulunan taşınmazın hissedarı olduğunu, arsa üzerinde inşa edilmiş 3 katlı kagir binanın 3 nolu bağımsız bölümünü fiilen kullandığını, diğer bağımsız bölümlerin sahibi olan davalının evinde ve evin çevresinde, ortak merdivenlerde kedi beslemek suretiyle müşterek olarak kullandıkları binayı oturmaya imkansız hale getirecek duruma soktuğunu, 7-8 civarındaki kedilerin yaydığı koku ve pislik nedeniyle evde oturamayacak duruma gelindiğini,
belediye nezdinde yapmış oldukları şikayetler üzerine zabıta müdürlüğü tarafından gerekli tutanakların tutulduğunu, ancak bir müeyyide uygulanamadığını belirterek, Medeni Kanunun "mülkiyet hakkının kısıtlanmasına" ilişkin hükümleri gereğince evinde ve binanın ortak yerlerinde kedi beslemek suretiyle komşuluk hukukuna aykırı davranan davalının eyleminden men edilmesine, kanun geregi müeyyidelerin uygulanmasına ve taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece; toplanan delillere, ... Belediye Başkanlığının 05.09.2013 işlem tarihli yazısının içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre, davalının oturmakta olduğu dairede ve ana taşınmazın ortak yerlerinde kedi beslediğinin kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, dava; "kullanırken verilen rahatsızlığın giderilmesi"ne ilişkin olup, dava konusu anataşınmazın yönetim planının 9/e maddesinde, kat maliklerinin, kendi bağımsız bölümü ile ortak yerlerde kat malikleri kurulunca müsaade edilmedikçe kedi, köpek, tavşan ve tavuk gibi hayvanları beslemelerinin yasak olduğu açıkça düzenlenmiş olmakla,
davacı tarafından komşuluk hukukuna aykırı olarak taşınmazın ortak yerlerinde kedi beslediği ve bunların rahatsızlık verdiği iddia edildiğine göre ve belediye başkanlığının yazısı ile de bu hususta tabaklar içinde hazır mamalar konulduğu tespit edildiğine göre davacıya delillerini sunması konusunda kesin süre verilerek ve tanık dinlenmesi hususunda usule uygun araştırma yapılarak gerekirse mahallinde keşif yapılıp bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz,
temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 04/10/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.