1971 yılında yapılan kadastro sırasında.... köyü 218 parsel sayılı 1.360 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle açma tarla niteliği ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiş, daha sonra imar uygulaması yoluyla 962,60 m2 yüzölçümlü olarak 220 ada 1 parsel numarasını almış, satış yoluyla davacıya geçmiştir.
Davacı; adına tapuda kayıtlı bulunan 220 ada 1 parsel sayılı taşınmazın orman ile ilgisi olmadığı halde, 2013 yılında yapılan aplikasyon ve orman kadastro çalışması sırasında orman sınırı içinde bırakıldığını belirterek, taşınmazın orman sınırı dışına çıkarılmasına karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.
Davalı-karşı davacı ... Yönetimi vekili ise; 220 ada 1 parselin kesinleşen orman tahdit haritası içinde kaldığını ileri sürerek tapu kaydının iptal edilip orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili ve el atmanın önlenmesi istemleriyle karşı dava açmıştır.
Mahkemece; aplikasyonun doğru yapıldığı, çekişmeli taşınmazın 3116 tahdidi içinde olduğu, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarında orman olarak gözüktüğü, koruma makisi niteliğinde bulunduğu, eylemli Devlet Ormanı olduğu gerekçesiyle davanın reddine, karşı davacı ... Yönetiminin tapu iptali tescil ve el atmanın önlenmesi davasının eldeki davadan tefrikine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından süresinde, davalı-karşı davacı ... Yönetimi vekili tarafından süresinden sonra katılma yoluyla temyiz edilmiştir.
Asıl dava; bir aylık askı süresi içinde açılan aplikasyon ve orman kadastro çalışmasına itiraz, karşı dava ise tapu iptali ve tescil ile el atmanın önlenmesi niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 04.10.1948 tarihli Resmi Gazetede ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu, 1951 yılında 5653 sayılı Kanun uyarınca yapılan makiye ayırma, 1979 yılında 1744 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yapılıp Karamürsel Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/353 E. - 2007/72 K. sayılı ilamıyla iptal edilen orman kadastrosu ve 2.madde uygulaması, daha sonra 30/04/2013 tarihinde ilan edilerek kesinleşmeyen aplikasyon, evvelce sınırlandırması yapılmamış olan yerlerde orman kadastrosu, tüm ormanlarda 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması vardır.
1-Davalı-karşı davacı ... Yönetimi vekilinin temyiz itirazları yönünden, Mahkeme hükmü davalı ...
Yönetimi vekiline 26.01.2015 tarihinde, davacılar vekilinin temyiz dilekçesi 09.02.2015 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin göndermesiyle 1086 sayılı HUMK'nın 432/1 maddesinde öngörülen 15 günlük temyiz süresi ve aynı Kanunun 433/2 maddesinde öngörülen 10 günlük karşı temyiz süresi geçirildikten sonra 20.02.2015 tarihinde verilmiştir.
Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine,
2-Davacının temyiz itirazlarına gelince; incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi kurulu raporuna göre çekişmeli taşınmazın 3116 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içinde olduğu, eldeki dava sebebiyle kesinleşmeyen aplikasyon, orman kadastrosu ve 2/B uygulaması sırasında da ilk orman tahdidinde olduğu gibi orman sınırları içinde bırakıldığı, aplikasyonun doğru yapıldığı, yeni bir orman sınırı içine alma işleminin bulunmadığı,
02.09.1986 tarihinde yürürlüğe giren 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması hakkındaki Yönetmeliğin 44. ve 25523 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 15.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren Yönetmeliğin 43 ve devamı maddelerine göre, aplikasyon işleminin de davacıya yeni dava hakkı vermeyeceği, ilk orman kadastrosuna itiraz davası açmak için hak düşürücü sürenin çoktan geçtiği göz önünde bulundurularak asıl davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır, ancak kadastro mahkemesince 3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/son maddesi gereğince vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken,
Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücreti hesaplanmış olması doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Bu sebeple hükmün 1 rakamlı bölümünün üçüncü bendinin hükümden çıkarılarak, bunun yerine “3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/son maddesi gereğince takdir edilen 500.00.-TL maktu vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılara müştereken verilmesine " cümlesinin yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 18/01/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.