Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2017/5503 K.2019/7137

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ....ve davalı ... vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen Ek 4. maddesi kapsamında yapılan kadastro çalışmasında ....parsel sayılı 124,44 m² yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğiyle tapunun 1048 kütük sayfasında tescilli 612 ada 23 sayılı parselin mülkiyet sütununda belirtilen hisse oranları ve malik adları bu tutanağa aktarılmak suretiyle tespit edilmiştir. Tutanağın beyanlar hanesinde;

"1) 6831 sayılı Kanununun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılan sahada kalmaktadır.

2) Parselin 280/1536 Maliye Hazinesi hissesine tekabül eden 22.68 m²'lik kısmı 1975 yılından beri .... kullanımındadır.

3) Bu parsel üzerinde bulunan ve ölçü krokisinde (A) harfi ile gösterilen iki katlı kagir ev 1975 yılında yapılmış olup, 280/1536 Hazine hissesine tekabül eden 4.20 m²'lik kısmı ....aittir.

4) Bu parsel üzerinde bulunan ve ölçü krokisinde (B) harfi ile gösterilen bir katlı kagir ev 1975 yılında yapılmış olup, 280/1536 Hazine hissesine tekabül eden 5.97 m²'lik kısm....aittir.'' şeklinde şerh bulunmaktadır.

Davacı .... Genel Müdürlüğü, çekişmeli yeni 612 ada 33 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının nev’i hanesinde yer alan "Evkafı ...." şeklindeki şerhe dayanarak çekişmeli taşınmazda Hazine adına kayıtlı 280/1536 hissenin ....adına tescili istemiyle, askı ilân süresi içinde dava açmıştır. Mahkemece, 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesine göre düzenlenen 612 ada 33 parsel sayılı tutanak yönünden mülkiyet itilafının dava konusu olamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Vakıflar Genel Müdürlüğü ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastroya itiraz ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1965 yılında kesinleşen orman kadastrosu, 1978 yılında kesinleşen 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde uygulaması, 1986 yılında kesinleşen 6831 sayılı Kanunun 2896 sayılı Kanunla değişik 2/B çalışması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 08.04.1963 yılında kesinleşmiştir.

Mahkemece, 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesine göre düzenlenen 612 ada 33 parsel sayılı tutanak yönünden mülkiyet ihtilafının dava konusu olamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de verilen karar usul ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki.

3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesi, “6831 sayılı Kanunun 20.6.1973 tarihli Kanunla değişik 2. maddesinin (B) bendine göre orman kadastro komisyonlarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerler, fiilî kullanım durumları dikkate alınmak ve varsa üzerindeki muhdesatın kime veya kimlere ait olduğu ve kim veya kimler tarafından ne zamandan beri kullanıldığı, kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle bu Kanunun 11. maddesinde belirtilen askı ilanı hariç diğer ilanlar yapılmaksızın öncelikle kadastrosu yapılarak Hazine adına tescil edilir" hükmünü taşımaktadır.

Kullanım kadastrosu tespitlerine karşı, askı ilan süresi içinde açılacak davalarda 3402 sayılı Kanunun 11 ve 26. maddeleri uyarınca kadastro mahkemeleri, askı ilan süresi sona erdikten sonra açılacak davalarda ise genel mahkemeler görevlidir.

Somut olayda; davacı Vakıflar Genel Müdürlüğü dava konusu taşınmazın adına tescili istemiyle dava açmış olup, davacının talebi beyanlar hanesinde yazılı olmayan kullanıcı şerhinin verilmesi ya da mevcut şerhin değiştirilmesi istemli kullanım kadastrosuna itiraz davası olmayıp mülkiyet ihtilafına ilişkindir. Bu tür mülkiyet ihtilafına ilişkin davalarda görevli mahkeme asliye hukuk mahkemesidir. Hal böyle olunca; dava 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesine göre yapılan kullanım kadastrosuna itiraz niteliğinde bulunmadığından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, esasına girilerek dosya kapsamına ve usule uygun bulunmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.