Davacı dava dilekçesi ile, 01.04.2014 tarihli olağan kat malikleri kurulu toplantısında alınan kararların iptalini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece davacının davaya konu edilen toplantıya katılmakla toplantının iptalini dava etme hakkını kaybettiği, ayrıca yönetici seçimine ilişkin kararın pay paydaş çoğunluğuyla alındığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 05/05/2016 tarih ve 2015/9971 E. - 2016/7354 K. sayılı ilamı ile "634 sayılı Kanunun 32/....maddesine göre; kat malikleri kurulu kararları (...) den başlayıp sırayla giden sayfa numaraları taşıyan her sayfası noter mühüriyle tasdikli bir deftere yazılarak, toplantıda bulunan bütün kat maliklerince imzalanır;
karara aykırı oy verenler bu aykırılığın sebebini belirterek imza koyarlar.
Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, iptali istenen toplantıya davacının katıldığı, toplantıya katılanlarca divan heyetine toplantı tutanaklarına imzalama yetkisi verilmediği, buna rağmen genel kurul toplantı tutanağı başlıklı belgenin sadece divan heyeti tarafından imzalandığı anlaşıldığına göre, 634 sayılı Kanunun 32/.... maddesinde belirtilen şekil şartlarına uyulduğundan söz edilemez.
Ayrıca toplantıya ait hazirun cetvelinden toplantıya asaleten ve vekaleten katılanların tam olarak anlaşılamadığı gibi vekaleten katılanlara ait vekaletlerin de bulunmaması nedeniyle yönetici seçimine ilişkin sayı ve arsa payı çoğunluğu da tespit edilememektedir.
Davacı iptali talep edilen toplantıda alınan kararlara itiraz edip, süresinde dava açtığına göre davanın kabulü gerekirken, belirtilen gerekçelerle reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir." denilmek suretiyle bozulmuştur.
Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu, iptali istenilen kat malikleri kurulu toplantısının davacının katılmış olması, toplantıya katılanlarca divan heyetine toplantı tutanaklarını imzala yetkisi verilmediği ancak tutanakların sadece divan heyetince imzalandığı, genel kurulun 634 sayılı Kanunun 34/.... maddesinde öngörülen şartlara göre yapılmadığı, katılanların ve vekalet sunanların açık bir şekilde tespitinin mümkün bulunmadığı anlaşılmakla; davanın kabulü ile 01/06/2014 tarihli kat malikleri genel kurulu kararının iptaline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
6100 sayılı HMK'nın geçici 3. madde .... fıkrasına göre; bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.
2. fıkrasına göre; bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez.
3. fıkrasına göre; bu Kanunda bölge adliye mahkemelerine görev verilen hallerde bu mahkemelerin göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanunun bu Kanuna aykırı olmayan hükümleri uygulanır.
Dosya içerisindeki belgelerin incelenmesinde; ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince 06/10/2016 tarihli 2016/1249 E. - 2016/1601 K. sayılı kararı her ne kadar tebliğden itibaren 2 hafta içinde istinaf yasa yolu açık olmak üzere verildiği anlaşılmışsa da aynı mahkemece daha önce 24/03/2015 tarihinde verilen 2014/850 E.- 2015/390 K. sayılı kararın Yargıtay 18. Hukuk Dairesince incelenerek 2015/9971 E. - 2016/7354 K. sayılı kararıyla bozulmasına karar verildiği görülmekle; 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi uyarınca bölge adliye mahkemelerinin görevli olmadığı ve 1086 sayılı HUMK'nın uygulanması gerektiğinden ilgili kararın istinaf yoluna değil temyiz yoluna tabi olduğu tespit edilmiştir.
... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi 2016/1249 E. - 2016/1601 K. sayılı kararı, davalılar vekili ...'e 11/11/2016 tarihinde tebliğ edilmiş, ancak yasal 8 günlük süreden sonra 22/11/2016 tarihinde karar temyiz edilmiştir. Bu durumda HUMK'nın 437. maddesi hükmünde öngörülen 8 günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan, 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. - 1990/... K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin süreden REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine 07/02/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.