Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2017/6428 K.2019/1030

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Gen. Güv. Kamera Sistemleri Paz. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili 20/01/2011 günlü dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 6182 ada, ... parsel üzerindeki ... Sitesinde 46 numaralı bağımsız bölüm kullanıcısı ve maliki olan davalı şirketin, kendisine ait bağımsız bölümlee sığınak arasındaki ortak duvarı yıkarak sığınağı işgal ettiğini, bu kullanımın 634 sayılı Kanunun 18 ve 19. maddelerine aykırı olduğunu beyan ederek; müdahalenin önlenmesine, masrafları davalıya ait olmak üzere projeye aykırılığın ortadan kaldırılmasına, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin de davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; bozma öncesindeki 29.04.2013 tarihli 2011/1623 Esas - 2013/712 Karar sayılı gerekçeli karar ile davanın reddine karar verilmiş, bu hükmün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, hüküm Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 03.03.2014 tarihli 2013/20868 E. - 2014/3753 K.sayılı ilamı ile "...bağımsız bölüm malikinin bu durumdan malik olması nedeniyle sorumlu olduğu, dosya içindeki bilgi ve belgelerden, özellikle bilirkişi raporu içeriğinden; dava konusu duvarın projesine aykırı bir şekilde ortadan kaldırıldığı,

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesinin birinci fıkrasına göre, kat maliklerinin anataşınmazın mimari durumunu titizlikle korumaya mecbur oldukları belirtildikten sonra ikinci fıkrada da kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramayacağı, kanunun bu açık hükmü dikkate alınarak dava konusu bağımsız bölümün duvarının projesine uygun hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddinin doğru görülmediği..." gerekçesiyle bozulmuştur.

Yerel mahkemece bozma ilamına uyularak yargılamaya devam olunmuş ve mahkemece davanın kabulüne, tecavüzlü alanın eski haline iadesi ile müdahalenin men'ine karar verilmiş, hüküm davalı şirket vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, Kat Mülkiyeti Kanunu uyarınca projeye aykırı yapıldığı bildirilen tadilat ve eklentilerin eski hale getirilmesi, ortak yerlere el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

...- Mahkemece davanın kabulü yönünde hüküm verilmiş ise de; verilen hüküm infaza elverişli değildir. 6100 sayılı Hukuk Mahakemeleri Kanununun 297/2. maddesi.

"Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." hükmünü amir olup, buna göre hüküm fıkrasının tarafların taleplerini karşılayacak, infazda tereddüt yaratmayacak şekilde oluşturulması,

dava konusu edilen hususlarda bilirkişi raporundaki tespitler de dikkate alınarak somut, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde hüküm kurulması gerekirken, anılan kanun hükmüne aykırı olacak şekilde, dava konusu taşınmazın hangi bölümünde, ne şekilde imalatlar yapıldığı, bu imalatların projeye aykırılık olup olmadıkları, projeye aykırı olmaları halinde bu aykırılıkların nasıl, ne şekilde giderilebileceği hüküm fıkrasında tespit edilmeksizin, somut belirlemeler yapılmaksızın özellikle "hüküm" fıkrasının (...) nolu bendinde.

"Tecavüzlü alanın eski haline iadesi ile müdahalenin men'ine," şeklinde, ayrıca ada-parsel numarası, adresi, bağımsız bölüm numarası da belirtilmeksizin genel ve soyut, infazda tereddüt yaratabilecek şekildeki ifadelerle hüküm kurulması, hüküm fıkrasının açık, şeffaf, uygulanabilir ve gerekçe ile uyumlu olma, talepleri tek tek karşılama ilkesine aykırı olması nedeniyle bozmayı gerektirmiştir.

2-Ayrıca kabule göre de; Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi uyarınca, mahkemece eski hale getirme yönünde hüküm kurulmasına rağmen, davalıya, aykırı eylemlerine son vermesi yönündeki uyarıyla birlikte makul süre takdir edilmemiş olması doğru görülmemiştir.