Davacılar vekili, ... ilçesi, ... mahallesinde 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen Ek-4 madde uyarınca, Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılan yerlerde fiilî kullanım durumunu belirlemek için yapılan kadastro çalışmalarında, davacıların kullanıcı olarak beyanlar hanesinde gösterildikleri ve Hazine adına tespit edilen 122 ada 2 ilâ 6 parsel sayılı taşınmazların yüzölçümünün eksik ölçüldüğü iddiasıyla parsellerin orman sınırları içinde bırakılan kısımların da davacıların olduğunun tespit edilerek orman sınırı dışına çıkarılmalarını istemiştir.
Mahkemece, dava konusu edilen bölümlerin kesinleşmiş orman sınırı içinde kaldığı gerekçesiyle davanın reddine, 122 ada 2 ilâ 6 parsel sayılı taşınmazların 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca orman sınırı dışına çıkarıldıklarının ayrı ayrı tespitine ve ayrı ayrı Hazine adına tesciline, 122 ada 6 parsel sayılı taşınmazın İbrahim oğlu 1960 doğumlu ...'ın kullanımında olduğunun tespitine, narenciye ağaçlarının ...'ın zilyedinde olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesine gösterilmesine,
122 ada 5 parsel sayılı taşınmazın İbrahim oğlu 1953 doğumlu ...'ın kullanımında olduğunun tespitine, narenciye ağaçlarının ...'ın zilyedinde olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine, 122 ada 4 parsel sayılı taşınmazın ... kızı 1958 doğumlu ...'ın kullanımında olduğunun tesbitine, narenciye ağaçlarının Hâkime Kan'ın zilyedinde olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine, 122 ada 3 parsel sayılı taşınmazın İbrahim oğlu 1963 doğumlu ...'ın kullanımında olduğunun tespitine, narenciye ağaçlarının ...'ın zilyedinde olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine,
122 ada 2 parsel sayılı taşınmazın İbrahim oğlu 1969 doğumlu ...'ın kullanımında olduğunun tespitine, tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18/02/2014 gün ve 2013/5207 E. - 2058 K. sayılı ilâmıyla bozulmuştur.
Hükmüne uyulan bozma ilâmında özetle; “3402 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca kadastro mahkemesinin yetkisi, her taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağının düzenlendiği günde başlar ve 10. maddeye göre kadastro komisyonu tarafından gönderilen tutanaklara ait davaları, 11. maddede belirtilen askı ilânı içinde açılan davaları, mahalli hukuk mahkemelerinden 27. madde uyarınca Kadastro Mahkemesine devredilen dava ve dosyaları, kadastro mahkemelerine dava açıldıktan sonra, tespitten önceki haklara dayanarak, asli müdahil olarak katılanların iddialarına dair uyuşmazlıkları inceler ve karara bağlar. Somut olayda, 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen Ek-4 madde uyarınca yapılan
Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılan yerlerde fiilî kullanım durumunu belirlemek için yapılan kadastro çalışmaları sonucu tutulan tespit tutanağının yüzölçümüne itiraz edilmiş, dava açılan taşınmazların kesinleşmiş orman sahasında kaldığı yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporları ile belirlenmiştir.
6831 sayılı Kanunun 11. maddesi uyarınca orman kadastrosunun askı ilân süresi içinde açılacak davalarda kadastro mahkemeleri görevli olup askı ilân süresinden sonra 10 yıllık süre içinde açılan davalarda ise görevli mahkeme genel mahkemelerdir.
Hâl böyle olunca, dava açılan bölümlere ilişkin olarak görevsizlik kararı ile tutanak aslı dosya arasına alınan taşınmazların kadastro müdürlüğüne veya tutanakların devri halinde tapu müdürlüğüne kesinleşme işlemlerinin yapılması için devrine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.” denilmiştir.
Mahkemece bozma ilâmına uyulduktan sonra; dava dilekçesinin görev yönünden reddine, Hacıeskililer köyü 122 ada 2, 3, 4, 5 ve 6 sayılı parsellerin dosya içinde bulunan tutanak asıllarının kesinleştirme işlemleri yapılması için tapu müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 15/03/2016 gün, 2015/7071 E.-2016/3281 K. sayılı kararı ile onanmıştır.
Mahkemece, onama kararı taraflarca süresi içerisinde karar düzeltme yoluna gidilmediğinden hükmün 27/04/2016 tarihinde kesinleştiği bu tarihten itibaren iki haftalık süre içerisinde dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi için gerekli başvurunun yapılmadığı gerekçesiyle ek karar ile davanın HMK'nın 20/1. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına, karar verilmiş hüküm davalı ... Yönetimi vekili tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların yüzölçümüne itiraza ilişkindir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak kendisini vekille temsil eden davalı ... Yönetimi lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalı olup bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple; 23.01.2017 tarihli davanın açılmamış sayılmasına dair ek kararın ''4' numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine ''Kadastro Kanunu'nun 31/son. maddesi gereğince kendisini vekil ile temsil ettiren davalılar Hazine ve Orman Yönetimi yararına takdiren belirlenen toplam 400,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalılar Hazine ve Orman Yönetimine verilmesine'' cümlesinin yazılarak düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 24/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.