Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının ilgili siteye ait ortak bağımsız bölüm içinde uzun süredir kulübe içinde evcil hayvan beslendiği, site üyelerinin site içinde evcil hayvan beslenmesine karşı oldukları, davalı tarafın site yönetimi tarafından defalarca sözlü olarak uyarıldığı, ancak davalı tarafın sözlü uyarıyı dikkate almadığı, daha sonra site yönetimi tarafından ...
1.Noterliğinin 20/04/2015 tarih 4150 yevmiye nolu ihtarnamesi ile ihtar çekildiği, bu yazılı ihtara rağmen davalının köpek beslemeye devam ettiği, bunun üzerine site yönetimi tarafından 12/04/2015 tarihinde yapılan genel kurul toplantısının 7 nolu kararı ile evcil hayvanların ve kulübenin sitenin ortak alanlarından tahliye edilmesine dair oy birliği ile karar alındığı, yine site sakinlerine gelen misafirler içinde tehlike arz ettiği, bu yönde sürekli olarak site yönetimine şikayet geldiği,
bu nedenle 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 18.maddesi 1. fıkrasına göre sitenin ortak alanında mevcut köpek ve köpeğe ait kulübenin kaldırılarak tahliyesi istenilmiş, mahkemece; dava konusu köpek barınağında bulunan ve davalı yana ait köpeğin doğal yapısı gereği uluduğu,
koku çıkardığı bu durumun bir kısım site maliklerine rahatsızlık verdiğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu gibi site yönetim planının 9/e maddesi gereğince kat malikleri kurulunca izin verilmedikçe kedi,
köpek ve tavuk gibi hayvan beslenemeyeceğinin düzenlendiği davalı tarafın yönetim planına aykırı bir şekilde köpek beslediği gibi bu durumun site sakinlerine rahatsızlık verdiği yine mimari projede köpek barınağı yerinin bulunmadığı da gözönüne alınarak davanın kabulü ile yönetim planına aykırı olarak taşınmazın ortak alanında bulundurulan köpeğin tahliyesine ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 18. maddesi 1. fıkrasına göre sitenin ortak alanında mevcut olan köpek ve köpeğe ait kulübenin kaldırılarak tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kullanılırken verilen rahatsızlığın giderilmesi istemine ilişkindir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Karar gereğinin yerine getirilmesi için davalıya Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 33.maddesi gereğince uygun bir süre verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru değil ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden gerekçeli kararın (1) nolu hüküm fıkrasının sonuna "davalıya karar gereğini yerine getirmesi için 10 gün süre verilmesine" sözleri ilave edilmek suretiyle hükmün 6100 sayılı Kanunun 370/2. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, Yargıtaydaki duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1480. TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak kendisini vekille temsil ettiren davacılara verilmesine, temyiz harcının istek halinde iadesine 04/07/2017 günü oy birliği ile karar verildi.