Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2017/8748 K.2018/487

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, 01.04.2010 havale tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Koyunören köyünde bulunan 800 dönüm civarındaki taşınmazın, tapuda kayıtlı olmadığını, imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının müvekkilleri yararına oluştuğunu iddia ederek taşınmazın Medeni Kanunun 713. maddesi hükmüne göre müvekkilleri adına tescilini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, Koyunören köyü Baniközü mevkiinde bulunan ..., ve Güneyi ... ile çevrili olan taşınmazın 16/06/2011 havale tarihli orman bilirkişi raporuna ekli krokide (A), (B-2), (C-2), (D-1) ve (D-3) olarak gösterilen toplam 306.969,63 m²'lik kısımlarının ayrı ayrı parsel numarası verilerek susuz tarla vasfı ile davacılar adına müştereken kayıt ve tesciline, (B-1), (C-1) ve (D-2) olarak gösterilen toplam 18.848,57 m²'lik kısımlarının davalı hazine adına orman niteliğiyle tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından kabul edilen alanlara yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Kanunun 713. Maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir. Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu 1971 yılında yapılıp kesinleşmiştir. Çekişmeli taşınmazlar taşlık niteliği ile tespit harici bırakılmıştır. Yörede orman kadastrosu ve 2/B çalışmaları yapılmamıştır.

Davacılar tarafından tapuda kayıtlı olmayan dava konusu (A), (B), (C) ve (D) harfli taşınmazların adlarına tapuya tescili istemiyle dava açılmış ve mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de Dairenin geri çevirme kararı sonrasında ...

Kadastro Mahkemesi tarafından gönderilen yazıda, yörede 3402 sayılı Kadastro Kanununun Ek 5 ve geçici 8. maddeleri kapsamında yapılan kadastro çalışmaları neticesinde temyize konu eldeki asliye hukuk mahkemesinin dava dosyasında davalı olduğu belirtilerek 21.02.2017’de kadastro tutanağı tanzim edilen taşınmazlar yönünden tutanakların aynı Kanunun 5. maddesi gereğince kadastro mahkemesine gönderildiği belirtilmiş olup,

eldeki davanın 2010 yılında açıldığı dikkate alındığında dava tarihinden sonra yörede kadastro çalışmalarının başladığı ve 3402 sayılı Kanunun 26. maddesinde düzenlenen “kadastro mahkemesinin yetkisinin her taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağı düzenlendiği günde başlayacağı” hüküm altına alındığından genel mahkeme olan asliye hukuk mahkemesinin davaya bakma görevi son bulmuş olup, kadastro

mahkemeleri görevli olacağından, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek davanın kabulü yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve hükmün bozulmasını gerektirmiştir.