Davacı taraf 18/07/2013 tarihli dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, ... pafta, ... ada, 4 parselde kain, 11 numaralı bağımsız bölümün maliki olduğunu, müvekkilinin kendi dairesi ile aynı özelliklere sahip diğer dairelerin arsa paylarının kendi dairesinin arsa paylarından fazla olduğunu belirterek, taşınmaza ilişkin arsa paylarının, kat irtifakının kurulum tarihi esas alınarak tekrar hesaplanması istenilmiş. bir kısım davalının mahkemeye sundukları savunma dilekçelerinde; hukuki dayanaktan yoksun, haksız ve kötü niyetli olarak açılan davanın reddi talep edilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... ... vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, arsa payının düzeltilmesine ilişkindir.
Dosya içerisindeki belge ve bilgilerin incelenmesinde;
1) Mahkemenin kısa kararında yer alan “25/11/2014 havale tarihli bilirkişi raporunun 4/4. ekli tabloda yer alan şekli ile(gerekçeli karara aynen yazılacaktır) ifadesinin, gerekçeli kararın hüküm fıkrasındaki 1. bendin 2. paragrafında hiçbir değişiklik yapılmadan aynen yazılması ,
2)Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi hükmüne göre, bağımsız bölümlere özgülenmiş olan arsa paylarının, kat irtifakının ya da kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerleri ile oranlı olup olmadığının açıkça saptanması gerekir.
Bu inceleme yapılırken bağımsız bölümlerden herbirine özgülenen arsa payının o bölümlerin değerinde sonradan oluşan çoğalma veya azalmanın dikkate alınmaması, herbir bağımsız bölümün değerlerinin ve dolayısıyla özgülenmesi gereken arsa paylarının belirlenmesinde bağımsız bölümlerin nev'i, konumu (cephesi, katı v.s) ile büyüklüklerinin gözönünde tutulması, buna göre dava konusu edilen bağımsız bölümlerin tapuda yazılı arsa payları ile saptanacak olan arsa payları arasında bir oransızlık bulunup bulunmadığı tespit edilir.
Dosya kapsamından kat mülkiyetine geçiş tarihi olan 10.01.1977 tarihinde bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve
haklı nedenler ortaya konulmadığı anlaşılmış olup mahkemenin eksik inceleme ile hüküm kurması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA,Yargıtaydaki duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.480,00.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak kendisini vekille temsil ettiren davalılara verilmesine, temyiz harcının istek halinde iadesine 13/06/2017 günü oy birliği ile karar verildi.