Davacı vekili, 12/12/2014 tarihli dilekçesi ile; müvekkiline ait olan ... ili, ... 116 ada 5 parsel (eski 321 parsel) sayılı taşınmazın müvekkilinin tapulu yeri olduğu halde, orman olduğu gerekçesiyle açılan dava sonucunda tapu kaydının tamamının iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tapuya tescil edildiğini, TMK'nın 1007. maddesi gereğince tapu sicillerinin tutulmasından doğan zararlardan Devletin sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 10000,00.-TL tazminatın taşınmazla ilgili tapu iptal kararının kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.
Davacı vekili, 03/12/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile; talep ettikleri tazminat miktarını 348440,00.-TL'ye artırmış, tapu iptal tarihinden işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece; davanın kabulü ile 348.440,00.-TL tazminatın Hazine adına yapılan tapu tescil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, TMK’nın 1007. maddesine dayalı olarak açılan tazminat istemine ilişkindir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Esadiye köyünde eski 321 parsel sayılı taşınmazın 1959 yılında yapılan kadastro sonucu 3990 m2 yüzölçümü ile ... ve arkadaşları adına tespit ve tescil edildiği, yenileme çalışmaları sırasında dava konusu taşınmazın 116 ada 5 parsel sayısı ve 4012 m2 yüzölçümü ile tescil edildiği, daha sonra taksim nedenine dayalı olarak taşınmazın tamamının 05/12/1988 tarihinde davacı adına tescil edildiği, Orman Yönetimi tarafından açılan dava sonucu ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/162 E. - 589 K. sayılı ilamıyla tapusunun iptali ile orman vasfıyla tesciline karar verildiği, hükmün 23/12/2014 tarihinde kesinleştiği, 12/12/2014 tarihinde ise eldeki dava açıldığı anlaşılmıştır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, davacının, adına kayıtlı bulunan taşınmazının tapu kaydının iptaline ilişkin mahkeme kararının kesinleşmesinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde eldeki davayı açmasına ve arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu kullanılarak değer belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 03/05/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.