Davacı dava dilekçesi ile tapuda ... 2. Bölge, Zühtüpaşa mah. 90 pafta, 264 ada 41 parselde kayıtlı 10 bağımsız bölümden ibaret taşınmazda müvekkilinin 1, 2, 3 davalıların ise diğer bağımsız bölümlerin maliki olduklarını, mimari proje ve yönetim planında yer almayan aynı zamanda kat malikleri kurulunca alınmış Kanuna uygun bir karar olmaksızın ana taşınmazın giriş bölümünde davacıya ait işyeri olan bağımsız bölüm önünde oto park mahalli yapıldığını ve kullanıldığını belirterek davacıya ait bağımsız bölüm işyeri önündek Kanuna aykırı olarak yapılan otoparkın kaldırılmasına ve mahallin eski hale getirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece tasdikli projede boş alan olarak görülen bölümde pay ve paydaş çoğunluğu ile alınacak kararla boş alanın otopark olarak kullanılabileceği belirtildiğinden ve olayımızda dava konusu alanın otopark olarak kullanılmasına ilişkin alınan kararda pay ve paydaş çoğunluğunun sağlandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 05/07/2011 tarih ve 2011/4650 Esas 2011/8615 Karar sayılı ilamı ile "Anataşınmazın arsa boşluğu niteliğinde bulunan dava konusu yerin otopark olarak düzenlenerek zeminine karo-mozaik döşendiği,
giriş çıkışına otomatik bariyer konulduğu bilirkişi raporu ile saptanmıştır.
Kat Malikleri kurulunca bu yerin otoparka dönüştürülmesi için önceden alınmış bir karar yok ise de daha sonra kat malikleri kurulunun 06.06.2009 günlü toplantısında alınan kararın (2) nolu bendinde açıkça binanın deniz tarafına bakan ve bariyerle korunmuş fiilen otopark olarak kullanılan alanın otopark olarak kullanılmasına karar verildiği, bu kararın anataşınmazda toplam 10 bağımsız bölüm malikinin sayı ve arsa payı çoğunluğu ile alındığı, böylece kat mülkiyeti yasasının 42. maddesinde öngörülen kat maliklerinin sayı ve arsa payı çoğunluğunun sağlanmış bulunduğu anlaşılmaktadır.
Kararın dava konusu otoparkın yapılmasından sonra alınmış olması sonucu değiştirmez ve kararı olumlu oylarıyla imzalayan kat maliklerinin söz konusu değişikliğe verdikleri onayı geçersiz kılmaz, ancak KMK'nın 18. maddesi gereğince arsa boşluğu iken otoparka dönüştürülen bu yerin kullanımının diğer kat maliklerini rahatsız etmemesi gerekir.
Bu nedenle otoparkın kullanımından dolayı çıkan duman, koku ve gürültüden davacının kendisini ve yine bu durum nedeniyle davacının dükkanlarının ticari faaliyetinin olumsuz etkilenip etkilenmediği, şayet olumsuz etkileniyorsa bu olumsuz etkinin giderilmesi için ne gibi önlemler alınması gerektiği araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir." denilmek suretiyle bozulmuştur.
Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu, bozma ilamı doğrultusunda mahallinde yeniden keşif yapılmış ve alınan 30.05.2013 tarihli bilirkişi raporunda "Dava konusu bina önünde bulunan açık otopark kısmında gün içinde en fazla toplam 7 araç park edilmekte, işyeri giriş çıkışı otomatik bariyer boy uzunluğundan bir miktar daha fazla boş alan bulunmaktadır.
Binaya komşu binalarında bahçeli nizam tarzında bulunması, ... caddesinin ayrı ayrı tek yönlü olarak bulunuşu, bina otopark alanındaki araçların çalışması/çalıştırılması sırasında zemin kat ve üst katların herhangi bir gürültü, koku, ve dumandan etkilenmeyeceği, yine açık otoparka park edilmiş araçların ticari araç tarzında olmayıp, binek arabası olarak bulunduğu dikkate alındığında bodrum (zemin görünümlü) ve diğer katlarındaki (1), (2), (3) nolu bağımsız bölüm niteliğindeki işyerlerine ulaşım ve görünüş olarak olumsuz bir etkisinin bulunmadığı,
kaldı ki binanın açık otopark alanı ile bariyer arasında zemin kat işyeri için mal sevkiyatı için uygun bir alanın tahsis edilmiş bulunduğu, binanın her iki yan cephesinde bulunan ve insan geçişi için merdiven tesis edilerek kullanılan ara yolun geçişine de olumsuz olarak sebebiyet verilmediği görülmüş olup, yapılan bu açık otopark düzenlemesinin davacı işyerlerine gürültü, duman, koku ve görünüm olarak aşırı bir zararının bulunmadığının.." bildirildiği görüldüğü gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 08/04/2017 tarih ve 2014/1982 Esas, 2014/6498 Karar sayılı ilamı ile “Dairemizin 05.07.2011 gün ve 2011-4650-8215 sayılı bozma ilamında özetle "Kat Mülkiyeti Kanununun 18. maddesi gereğince, arsa boşluğu iken otoparka dönüştürülen bu yerin kullanımının diğer kat maliklerini rahatsız etmemesi gerekir.
Bu sebeple; otoparkın kullanımından dolayı çıkan duman, koku ve gürültüden davacının kendisinin ve yine bu durum nedeniyle davacının dükkanlarının ticari faaliyetinin olumsuz etkilenip etkilenmediği, şayet; olumsuz etkileniyorsa bu olumsuz etkinin giderilmesi için ne gibi önlemler alınması gerektiği” belirtilerek bu hususların araştırılması gerekçesi ile hüküm bozulmuştur.
Dosyadaki bilgi ve belgelerden ve sunulan fotoğrafların incelenmesi ile bozmadan sonra alınan her iki bilirkişi raporundan davaya konu yerin otopark olarak kullanılmasının davacının iş yerlerine ekonomik olarak ve duman, koku, gürültü yoluyla zarar verdiği anlaşılmaktadır. Esasen mahkemece hükme esas alınan 30.05.2013 tarihli bilirkişi raporunda da bu husus “aşırı bir zararın bulunmadığı” şeklinde ifade edilmiş olmakla zarar verdiği hususu kabul edilmiştir.
Açıklanan nedenlerle davanın kabulü gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir." denilmek suretiyle bozulmuştur.
Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu davanın kabulü ile ... ili, ... ilçesi, 2. Bölge Zühtüpaşa mah. 90 pafta, 264 ada 41 parselde kayıtlı taşınmazda davalılar tarafından davacıya ait 1, 2, 3 nolu işyeri önüne projeye aykırı olarak yapılmış olan otoparkın kaldırılmak suretiyle taşınmazın projesine uygun hale getirilmesine, bu işlemleri yapmak üzere davalı tarafa kararın kesinleşmesini müteakip takdiren 30 gün süre verilmesine karar verilmiş hüküm davalılar ... ve ... vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına 13/11/2018 günü oy birliği ile karar verildi.