Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2018/3227 K.2018/5200

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı dava dilekçesi ile, müvekkillerinin ... ilçesi Taşucu mah.

5717, 5718, 5719 ve 5720 parselde kayıtlı ... adet müstakil dairenin sahipleri olduğunu, müvekkillerinden ...'ın ... numaralı bağımsız bölüme, ...'ın ... numaralı bağımsız bölüme, ...'ın ise ... numaralı bağımsız bölüme malik olduklarını, müvekkillerinin Ağustos 2013 tarihine kadar sözkonusu parsellerin Kat Mülkiyeti Kanununda belirtilen toplu yapı hükümlerine göre yönetildiği zannı ile bu tarihe kadar üzerlerine düşen tüm yükümlülüklerini yerine getirdiklerini, 2013 yılı Ağustos ayında müvekkillerinin sözkonusu sitenin hukuken var olmadığını tapu sicil müdürlüğünden yaptıkları araştırma neticesinde öğrendiklerini,

buna göre müvekkillerinin dava konusu parsellerin her birinin ayrı yönetim planına sahip olduğunu, ...

Evleri Yapı Kooperatifinin .../06/1986 yılında kurulduğunu 04/08/1993 tarihinde ticaret sicilinden terkin ettirildiğini öğrendiklerini ve müvekkillerinin bu bağımsız bölüm taşınmazları tapuda tescil ve iktisap ettiklerini, bu taşınmazların her birinin tapuda ayrı yönetim planları bulunduğunu, her bir parselin beyanlar hanesinde de bu parsellerin toplu yapı yönetimine dair herhangi bir şerh de bulunmadığını, bu nedenlerle ... mah.

5718 parsel numarada kayıtlı gayrimenkullerin ... sitesi adı altında bir siteye dahil olmadığının tespiti ve sözde ... sitesi adı altında alınan kararların geriye etkili olarak yoklukla malul olduğunun tespiti ile söz konusu site yönetimi tarafından müvekkilleri aleyhine girişilen ve itiraz üzerine durdurulan icra takipleri sebebi ile müvekkillerinin söz konusu siteye borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili duruşmada; "Bizim dava konusu ettiğimiz ve dava dilekçemizin netice kısmında talep ettiğimiz husus ... ilçesi ... mahallesi 5717, 5718, 5719 ve 5720 parsellerin tamamının (yani birlikte kapsayan) tek bir yönetim planının bulunmadığı buna bağlı olarak bu parsellerin tek bir site yönetimi içinde( yani ... sitesi adı altında) bulunmadığının ve yine toplu yönetim planına bağlı olarak da bir site yönetiminin bulunmadığının tespitinden ibarettir. Netice talep kısmımız budur, bunun dışında bir talebimiz yoktur" şeklinde beyanda bulunmuştur.

Mahkemece ... ilçesi ... mahallesi 5717, 5718, 5719 ve 5720 parsellerini kapsayan bir toplu yapı yönetimi olmadığı ve yine 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun geçici ... ve ... maddeleri uyarınca oluşturulmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle ... ilçesi ... mahallesi 5717, 5718, 5719 ve 5720 parsellerin tamamını kapsayan 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun .... maddesi uyarınca tek bir yönetim planının bulunmadığı ve yine 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 68. maddesi uyarınca toplu yönetim planına bağlı olarak bir site yönetiminin bulunmadığı, buna bağlı olarak bu parsellerin tek bir site yönetimi içinde ("... Sitesi" adı altında) bulunmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerle, tapu kaydı ve yönetim planının incelenmesinden; davaya konu sitenin birden fazla parsel üzerinde kurulu olduğu ve Kat Mülkiyeti Kanununda değişiklik yapılmasına ilişkin 5711 sayılı Kanunun .... maddesi ile Kat Mülkiyeti Kanununun 66. ve devamı maddelerinde düzenlenen Toplu Yapılara İlişkin Özel Hükümler uyarınca sitede henüz toplu yapı yönetimine geçilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle uyuşmazlıkta Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerinin değil, genel hükümlerin uygulanması gerekmektedir. Buna göre görev hususu da genel hükümler uyarınca belirlenmelidir.

Hukuki uyuşmazlıklarda asliye hukuk mahkemelerinin görevi asıl, sulh hukuk mahkemesinin görevi ise istisnadır. Özel bir kanun hükmü ile açıkça sulh hukuk mahkemesinde bakılacağı bildirilmeyen bütün dava ve işler asliye hukuk mahkemesinde görülür. Bu nedenle mahkemece, genel hükümlere göre asıl görevli mahkeme olan asliye hukuk mahkemesinde bakılmak üzere dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, esas hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.