Davacı dava dilekçesi ile davalılara ait 10 ve 11 numaralı bağımsız bölümlerin tuvalet ve banyosundan kendi taşınmazına su sızıntısı nedeniyle zarar gördüğünü ileri sürerek davalıların müdahalelerinin önlenmesini ve taşınmazının eski hale getirilmesini, uğramış olduğu 4.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi zararın tazminini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece davanın manevi tazminat talebi yönünden davanın reddine, maddi tazminat ve müdahalenin önlenmesi talepleri yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalılar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 27/01/2016 tarih ve 2015/21893 Esas 2016/1281 Karar sayılı ilamı ile "Dosyadaki bilgi ve belgelerden ...
5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/165 sayılı Değişik İş dosyasında bulunan raporda, davaya konu zararın 11 numaralı bağımsız bölümden Pendik (...) 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/139 sayılı Değişik İş dosyasında bulunan raporda ise söz konusu zararın 10 ve 11 numaralı bağımsız bölümlerden dava dosyasında bulunan 17.06.2013 tarihli raporda da davacıya ait taşınmazın muhtemelen davalılara ait 10 ve 11 numaralı bağımsız bölümlerin su tesisatındaki sızıntı ve akıntı nedeniyle zarar gördüğü ve 10 numaralı bağımsız bölümün kapalı olduğu,
18.04.2014 tarihli ek raporda, söz konusu zararın dava konusu taşınmazın üst kısmında yer alan 10 veya 11 numaralı bağımsız bölümlerin genel temiz ve pis su tesisat giderlerinden kaynaklandığının belirtildiği anlaşılmaktadır.
Mahkemece, öncelikle anataşınmazın onaylı mimari projesi ve varsa belediyeden sıhhi tesisat projesi getirtilip mahallinde keşif yapılıp söz konusu zararın anataşınmazın genel giderlerinden kaynaklanıp kaynaklanmadığı kesin olarak belirlenmesi, zararın genel giderlerden kaynaklandığının tespiti halinde bütün bağımsız bölüm maliklerinin davaya dahil edilmesi ile gösterilen deliller toplanıp oluşacak sonuca göre sonuçlandırılması yerine, eksik inceleme ve yetersiz araştırmaya dayanan çelişkili bilirkişi raporları doğrultusunda karar verilmesi doğru görülmemiştir." denilmek suretiyle bozulmuştur.
Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu, davanın, işlemden kaldırıldığı (başvuruya bırakıldığı) tarihten itibaren üç aylık yasal süre içinde yenilenmediği gerekçesiyle davanın H.M.K.'nun 150/4 maddesi uyarınca 08/09/2017 tarihi itibariyle açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, 23/03/2017 tarihli dilekçe ile davacı vekili ...’ın vekillik görevinden istifa ettiği, mahkemenin 23/03/2017 tarihli celsesinde davacı asile vekilin istifa dilekçesi ile birlikte
duruşma gününü tebliğine ve bir sonraki celsenin 08/06/2017 gününe ertelenmesine karar verildiği, davacıya duruşma günü ve vekilin istifa dilekçesine dair tebligatın 29/03/2017 bizzat kendisine tebliğ edildiği, mahkemece 08/06/2017 tarihli celsede dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği anlaşıdığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/03/2019 günü oy birliği ile karar verildi.