Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2018/5769 K.2019/3301

........ Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı.... Mahkemesine vermiş olduğu dava dilekçesi ile, müvekkili.......

B blok ile, davalı A blokun aynı parsel üzerinde konuşlandığını, blokların inşaatları tamamlanarak yapı kullanma izin belgesinin alındığını, imar projesine göre ortak alanların bütün olup 135 araçlık otopark yerinin 71 adedinin A bloğa, 64 adedinin ise B bloğa ait olduğunu, A blok orta kattaki 15 araçlık otoparkın B bloktaki bir kapıcı dairesi, bir kaloriferci dairesinin yarı kullanım hakkı karşılığında A blok kullanımına terk edildiğini, ancak A bloğun bahse konu B blok altındaki kapıcı ve kaloriferci dairelerinden hak talebiyle açtığı davanın A blok lehine sonuçlandığını,

davanın Yargıtay aşamasında olduğunu bildirerek b bloğa ait olduğu halde A blok otopark katında bulunan 15 adet otopark yerinin tesbiti ile A blokun bu otopark yerine el atmasının önlenmesine, garajlar arası geçişin sağlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

......... sayılı ilamı ile A blok (A1 ve A2) otoparklarında B bloğa (B1 ve B2) ait olup da, A blok (A1 ve A2) tarafından el atılmış otopark yerinin bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine ve her iki site yönetimince otopark bloğunda katlar arası geçişin onaylı mimari projede tadilat yapılması ve mevcut alçıpan duvarlarda (yangına dayanıklı) kapı açılarak yangın kaçışının sağlanması gerektiğine karar verilmiş, karar davacı vekili istinaf edilmesi üzerine..........

Hukuk Dairesi 2017/1179 E. - 2018/624 K. karar sayılı kararıyla “...Dosyada mevcut bilirkişi raporların incelendiğinde raporlar arasında çelişki bulunmadığı, son iki ayrı heyet raporunun uyuştuğu, siteye ait yönetim planında da bilirkişilerin belirttiği gibi var olan otopark dizim krokisinin mevcut dizim krokisi ile aynı olduğu ve yönetim planında otopark dizim krokisinin değiştirilmesine ilişkin her hangi bir işlem yapılmadığı,

otopark bloğunda katlar arası yüklenici firmanın İnşaatı yaptığı sırada aksılar arasında bulunan 60 cm enindeki perde betonu İçinde yangın güvenlik holünden yangın merdivenine açılan kapı boşluğunun konulmaması nedeniyle 2. Bodrum ve 1. Bodrum otopark katlarının yangın merdiveni ile bağlantısının kesildiği, bu imalatın yapılmamış olması nedeniyle onaylı mimari projede tashihat ve/veya tadilat yapılması ve mevcut alçıpan duvarlarda yangın kaçışı için kapı açılmak suretiyle çözümlenmesi ile mümkün olduğu anlaşıldığından,

mahkemesince davanın reddine ve mimari projede tadilat yapılması suretiyle otopark bloğuda katlar arası geçişin sağlanmasına karar verilmiş olmasında hukuka aykırılık bulunmadığı...” gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b/1.bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

.......

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin ve özellikle davacının dava dilekçesinin incelenmesi ile, davacının B bloka ait olduğu halde A blok otopark yerlerinin A blok otopark katında bulunan 15 adet otopark yerinin tesbiti ile A blokun bu otopark yerine el atmasının önlenmesine, garajlar arası geçişin sağlanmasına karar verilmesini talep ederek üç adet talep ileri sürdüğü,

mahkemece davanın reddine karar verilmesine rağmen hükmün 2. fıkrasında “...her iki site yönetimince otopark bloğunda katlar arası geçişin onaylı mimari projede tadilat yapılması ve mevcut alçıpan duvarlarda (yangına dayanıklı) kapı açılarak yangın kaçışının sağlanması gerektiğine...” karar verilerek davacının dava dilekçesindeki garajlar arasındaki geçiş talebini kabul ederek hüküm kurduğu, bu durumun kısmen kabul kısmen red hükmünü içerdiği, ancak davanın reddine karar verilmiş olması nedeniyle çelişki yaratılmıştır.

HMK'nın 297. maddesine göre mahkemece verilen kararın hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından herbiri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi ve verilen karar ile iki tarafın leh ve aleyhine hükmedilen görev ve hakların gayet açık ve anlaşılır biçimde yazılması gerekmektedir.

Somut olayda, uygulamada duraksama ve kargaşaya yol açmayacak biçimde hangi nedenle hangi talep hakkında kabul yada red kararı verildiği hususunun açıklanmayarak infazda tereddüt yaratmayacak şekilde hüküm kurulmamış olması doğru görülmemiştir.