Davacı dava dilekçesi ile, davalının ortak alan olan bahçe duvarını projeye aykırı olarak yükselterek parmaklık yaptığını, bahçeye oturma yeri yapıldığını, bodrum kata havuz inşa edildiğini ve bağımsız bölümünde köpek beslendiğini, projeye aykırı hususların eski hale getirilmesi ve köpek beslenmesinin durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 16/09/2013 tarih ve 2013/10781 Esas - 2013/11541 Karar sayılı ilamı ile "1-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.
Şöyle ki;
Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile hükme esas alınan bilirkişi raporunun incelenmesinden; anataşınmazda davalı tarafından yapılan tadilatların projeye aykırı olduğu tesbit edilmiş ise de, bu tadilatların anataşınmazın ortak yerinde mi yoksa davalıya ait bağımsız bölümün içinde mi yapıldığı bilirkişi raporu içeriğinden anlaşılamamaktadır. Mahkemece, dava konusu taşınmaza ait onaylı mimari proje mahalline uygulanarak davalı tarafından yapıldığı iddia edilen tadilatların anataşınmazın ortak alanında mı veya davalıya ait bağımsız bölümün içinde mi yapıldığı krokiye de bağlanması suretiyle tesbit edilip oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, bu yönde yeterli değerlendirme ve incelemeye dayanmayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,
2-Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; davalının anataşınmazda kat maliki olduğu, anataşınmazın yönetim planında diğer bağımsız bölüm maliklerini rahatsız etmemek koşulu ile bağımsız bölümlerde köpek beslenmesini engelleyen bir hüküm de bulunmadığı anlaşılmaktadır.
Davanın yasal dayanağını oluşturan Kat Mülkiyeti Yasasının 18. maddesi hükmüne göre kat malikleri, gerek bağımsız bölümlerini gerek eklenti ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kurallarına uymak, özellikle birbirlerini rahatsız etmemek, birbirinin haklarını çiğnememek ve yönetim planı hükümlerine uymakla karşılıklı olarak yükümlüdürler.
Buna göre dava dilekçesinde Kat Mülkiyeti Yasasının 18. maddesi gereğince köpeğin bağımsız bölümden uzaklaştırılmasının talep edildiği ve yönetim planında da hayvan beslemeyi yasaklayıcı bir hüküm de bulunmadığına göre, mahkemece köpeğin diğer bağımsız bölüm maliklerine rahatsızlık verdiğine ilişkin varsa taraf delilleri toplanıp ve bu konuda bilirkişi incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
3-Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi gereğince karar gereğinin yerine getirilmesi için davalılara uygun bir süre verilmesinin dikkate alınmaması,
4-Yargılamada vekille temsil edilen davacı yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi, doğru görülmemiştir." denilmek suretiyle bozulmuştur.
Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 23/05/2016 tarih ve 2016/5445 Esas - 2016/8200 Karar sayılı ilamı ile “Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
1-Dairenin bozma ilamından sonra dosya içindeki bilgi ve belgelerden; davacının kat maliki olduğu anataşınmazın yönetim planında, bağımsız bölümlerde, köpek beslenmesini engelleyen bir hüküm bulunmadığı; davanın yasal dayanağını oluşturan Kat Mülkiyeti Kanununun 18. maddesi hükmüne göre de kat maliklerinin, gerek bağımsız bölümlerini gerek eklenti ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kurallarına uymak, özellikle birbirlerini rahatsız etmemek, birbirinin haklarını çiğnememek ve yönetim planı hükümlerine uymakla karşılıklı olarak yükümlü olduklarının hükme bağlandığı,
yönetim planında her ne kadar köpek beslemeyi yasaklayıcı bir hüküm bulunmuyor ise de somut olayda davalının oturduğu anataşınmazın beslediği köpeğin sitede yaşayan insanların bir bölümüne rahatsızlık verdiği dosya kapsamı ve özellikle tanık anlatımları ile anlaşılmış bulunmaktadır.
Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre anataşınmazda ve bağımsız bölümlerde köpek beslenmesini yasaklayan herhangi bir hükmün yönetim planında olmaması rahatsızlık verdiği saptanan köpeğin uzaklaştırılmasına engel oluşturmaz.
Dava konusu edilen köpeğin aralarında davacının da bulunduğu insanlara rahatsızlık verdiği, çıkardığı gürültü ve kokunun yukarıda sözü edilen Kanunun 18. maddesi kapsamında rahatsız etme anlamını taşıdığı gözetilerek köpeğin anataşınmazdan uzaklaştırılmasına hükmedilmesi gerekirken yerinde görülmeyen gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi,
2-Davacıya ait dava ve beyan dilekçesi ile tüm dosya kapsamına göre davacının, davalının bahçe bölümünde taşınır mahiyette sabit nitelikte olmayan köpek beslemek üzere yapmış olan köpek kulübesinin kaldırılmasına dair herhangi bir talebi olmadığı halde mahkemece bu yönde bir talep varmış gibi köpek kulübesinin kaldırılmasının reddine dair hüküm kurulmuş olması,
3-Mahkemece, yapılmasına hükmedilen iş ve işlemlerin yerine getirilmesi için davalı tarafa Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi hükmü uyarınca uygun süre verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.”denilmek suretiyle bozulmuştur.
Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu, davanın kabulü ile;
1- Bilirkişi heyetinin 09/06/2014 tarihli ek raporlarında belirtilen yerlere yönelik olarak davaya konu ... ilçesi ... köyü 178 ada 1 parsel no lu D blok 1 no lu bağımsız bölümde davalı tarafından imar mevzuatı proje ve yönetim planına aykırı olarak yapılan taşınmazın arka bahçe bölümünde bergolatlı tarafın büyütülerek üzerinin kapatılıp kapalı mesken haline getirilerek, ayrıca salona dahil edilen kısımda ki projeye aykırılığın 09/06/2014 tarihli ek bilirkişi raporunda belirtiliği üzere tespiti ile bu aykırılığın projeye uygun hali getirilmesine,
2- Davalı taşınmaza ait bodrum kat havuz bölmesi olarak projeye aykırı olarak yapılan 65 m2 alanın havuz olarak projeye aykırı olarak yapılması ve kullanılması 09/06/2014 tarihli ek bilirkişi raporunda tespit edildiğinden, bu kısmında kaldırılarak projeye uygun hale getirilmesine, bu hususta davalıya 30 günlük süre verilmesine,
3-Davalının köpek beslemesi, KMK'nın 18. maddesi kapsamında rahatsız edici olduğu anlaşıldığından davalı köpeklerinin anataşınmazdan uzaklaştırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 12/03/2019 günü oy birliği ile karar verildi.