Dava dilekçesinde.
435 ada 8 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan binanın bodrum, zemin, 1. kat ve 2. kattan oluştuğu ve kat irtifakı kurulu olduğu, zemin ve katlarda birer bağımsız bölümün, bodrumda ise bir adet sığınak, bir adet depo ve bağımsız bölümlere özgülenmiş birer adet kömürlük bulunduğu, anataşınmazın belediye imar müdürlüğünde bulunan numarataj projesinde deponun numaratajının bulunmadığı ve ortak alan olarak gözüktüğü ancak tapu müdürlüğünde bulunan projede ise deponun 4 nolu bağımsız bölüm olarak numaralandırıldığı ve tapuya kayıt ve tescil edildiği,
belediyedeki projeye rağmen tapu müdürlüğündeki proje üzerinde hukuka aykırı olarak depoya numarataj yapıldığı ve ortak alanda kalan deponun bağımsız bölüm olarak tapuya kayıt ve tescil edildiği oysa ortak alanın bütün kat maliklerin kullanımına ait olduğu, deponun tapusunun iptali ile ortak alan olarak tescili istenilmiştir.
......05/03/2014 tarihli, ..... sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 2015/1057 Esas - 2015/6621 Karar sayılı kararıyla, "Dava dosyasının incelenmesinde, dava konusu 435 ada 8 parsel sayılı 396 m² arsanın tek maliki ......tarafından 15.10.1987 tarihinde inşaat ruhsatı alınmış, 07.05.1990 tarihinde proje tadilatı yapılmış, 09.05.1990 tarihinde kat irtifakı kurulmuş ve 04.06.1992-29.07.1992 tarihlerinde yapı kullanma izin belgeleri alınmıştır.
Anataşınmaz bodrum, zemin ve iki kattan oluşup zemin ve katlarda birer bağımsız bölüm, bodrum katında sığınak, bağımsız bölümlere özgülenmiş üç adet kömürlük ve dava konusu 4 nolu depo bulunmaktadır. Tapu müdürlüğünden getirtilen mimari proje ve numarataj planında depo 4 nolu bağımsız bölüm olarak numaralandırılmış ve kayıt ve tescil edilmiştir. Anataşınmazda bulunan bağımsız bölümler muhtelif tarihlerde davacılara ve davalıya satılmıştır.
Davacılar belediye imar müdürlüğünde bulunan mimari projeye göre deponun numaratajının bulunmadığını, hukuka aykırı olarak depoya numara verilip tapuya kayıt edildiğini, deponun ortak alan olduğunu, tapu kaydının iptali ile anataşınmazın ortak alan olarak kayıt ve tescilini istemektedirler.
Belediye başkanlığından getirtilen 17.12.2014 tarihli yazıda, 435 ada 8 parsel numaralı taşınmaz için 07.05.1990 tarihli bodrum kat tadilatı ve 07.05.1990 tarihli numarataj planının bulunduğu ve tapu müdürlüğündeki kat irtifakı projesinin numaralandırma ve onayın idarelerince yapıldığı bildirilmiştir.
Kat irtifakının kuruluşunda anataşınmazın tek malikinin dava konusu depoya bağımsız bölüm numarası verebileceği, deponun bağımsız bölüm olarak kayıt ve tescili için onaylı ve geçerli mimari projesinin de bulunduğu gözetilerek davanın reddi
.....
gerekirken, yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile 4 nolu bağımsız bölüm olarak depo nitelikli kurulan kat irtifakının yolsuz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir." denilerek kararın bozulmasına hükmetmiş olup davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2017/1494 Esas - 2017/5983 Karar sayılı kararıyla 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinin ve 5235 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin göndermesiyle uygulanmasına devam edilen HUMK’nın 440/ı. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin reddine karar verilmiştir.
Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama neticesinde; kat irtifakının kuruluşunda anataşınmazın tek malikinin dava konusu depoya bağımsız bölüm numarası verebileceği, dava konusu deponun bağımsız bölüm olarak kayıt ve tescili için onaylı ve geçerli mimari projesinin de bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, dava konusu deponun davalı adına kayıtlı tapunun iptali ile taşınmazın niteliği gereği ortak alan olarak tespit ve tescil istemine ilişkindir.
Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına 13/05/2019 günü oy birliği ile karar verildi.