Davacı dava dilekçesi ile davalının projeye aykırı olarak konutunun arkasına rastlayan ortak alana müdahale ederek yaptığı taş kaplama park yerini ve burasının etrafını demir çitle çevirerek kullanması, anayapının görüntüsünü bozacak şekilde uzantılar ve anayapının dış görünümünü bozmak anlamında projesinde olmayan genişletilmiş kapılar, balkon ve balkon kapısı yapmasının önlenmesi, davalının ortak alana keyfi bir şekilde vaziyet planına ve projesine aykırı olarak inşa ettiği ve haksız müdahale niteliğindeki yapıların tespiti ile eski haline getirilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 16/06/2015 tarih ve 2015/3584 Esas 2015/10352 Karar sayılı ilamı ile "Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
1-634 Sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesinin 2. fıkrasında, kat maliklerinden biri, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramayacağı hükme bağlanmış olup, buradan hareketle dava konusu ortak alana yapılan otopark yeri olarak kullanılan ve hükümde eski hale getirilmesine karar verilen 26,47 m² otopark ve 64,41 m² oturma alanı imalatlarının kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızasıyla her zaman yaptırması mümkündür.
Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; anataşınmaz kat malikleri kurulunun 24.05.2008 tarihli toplantısında, bu davanın mahkemesi ve esas numarası da belirtilmek suretiyle beşte dört çoğunlukla geçmişte yapılmış dava konusu imalatlara kat maliklerinin beşte dördünün onayı ile muvafakat verildiğine ilişkin karar alındığı anlaşıldığından; bu durum mahkemece gözetilerek beşte dört çoğunluk ile yapımı yasal olarak uygun görülen 26,47 m² otopark ve 64,41 m² oturma alanı imalatları yönünden davanın reddi yerine uygun bulunmayan gerekçe ile kabulüne karar verilmesi,
2-Kat Mülkiyeti Kanunundan kaynaklanan müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davalarının niteliği gereği karar ve ilam harcı ile vekalet ücretinin maktu olarak hesaplanması gerektiği düşünülmeden nisbi harç ve nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi, doğru görülmemiştir." denilmek suretiyle bozulmuştur.
Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu, davanın kısmen kabulü ile ... ili, ... ilçesi, ... köyü, 334 parsel sayılı taşınmaz üzerinde ...r Sitesi 3 numaralı bağımsız bölüm maliki davalı tarafından 03/07/2008 havale tarihli bilirkişi raporunda krokiye bağlanan TB=20,23 m2'lik teras balkon imalatının, üst kat yatak odasına yapılan 120/20 balkon görünümlü imalatın doğuya bakan cephesinde bulunan balkon imalatının, kuzeye bakan cephesine açılan terasa kapı imalatının kal'ine ve bu şekilde projeye ve vaziyet planına uygun eski hale iadesine, davalıya eski hale iade için 30 gün süre verilmesine,
krokide gösterilen OP1=26,47 m2'lik otopark imalatı ve OA1=64,41 m2'lik oturma alanı imalatlarına ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtaydaki duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 2.037,00 .-TL’nin davalıdan alınarak kendisini vekille temsil ettiren davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 12/03/2019 günü oy birliği ile karar verildi.