Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2019/1751 K.2019/4012

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Şanlıurfa 1. Sulh Hukuk ve Aladağ Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Şanlıurfa 1. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “.../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Aladağ Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün Şanlıurfa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/843 E. - 2013/1283 K. sayılı kararı ile kısıtlandığı ve bu dosyadaki vesayet hâlinin devam ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” ve 21/2. maddesine göre de “Vesayet altındaki kişilerin yerleşim yeri, bağlı oldukları vesayet makamının bulunduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, hükümlünün Şanlıurfa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/843 E. - 2013/1283 K. sayılı kararı ile kısıtlandığı, mahkemenin yazı cevabına göre de bu dosyadaki vesayet hâlinin halen devam ettiği anlaşıldığından, vesayet altındaki kişilerin yerleşim yeri de vesayet makamının bulunduğu yer olduğundan uyuşmazlığın Şanlıurfa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.