Dava dilekçesinde, ... bağımsız bölüm maliklerinin 1997 yılından itibaren aidat ödediklerini ancak borçlunun maliki olduğu bağımsız bölümün önceki maliklerince de aidatının ödenmediğini, ... 27. İcra Müdürlüğünün 2014/17993 sayılı dosyasında davalının borca itiraz ettiğini, yapılan itirazın zaman kazanmaya yönelik olduğunu ve iyi niyetten yoksun olduğunu belirterek davalı tarafından yapılan itirazın iptaline, davalının %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesi istenilmiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine.
Yargıtay 20. Hukuk Dairesi Başkanlığının 21.11.2017 tarih 2017/3412 E. - 2017/9787 K. sayılı ilamı ile; "...6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 120. maddesinin birinci fıkrasında “Uygulanacak yıllık temerrüt faizi oranı, sözleşmede kararlaştırılmamışsa, faiz borcunun doğduğu tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümlerine göre belirlenir.” ikinci fıkrasında ise “Sözleşme ile kararlaştırılacak yıllık temerrüt faizi oranı, birinci fıkra uyarınca belirlenen yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamaz” hükümlerinin,
6101 sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 7. maddesinin birinci fıkrasında” Türk Borçlar Kanunu'nun kamu düzenine ve genel ahlâka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76., faize ilişkin 88., temerrüt faizine ilişkin 120. ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138. maddesi, görülmekte olan davalarda da uygulanır” hükümleri düzenlenmiştir.
Açıklanan yasal düzenlemeler gereği 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 120. maddesine göre temerrüt/gecikme faizinin hesaplanması gerekirken, Kat Mülkiyeti Kanunun 20. maddesi gereğince aylık %5 gecikme tazminatı hesaplayan rapora göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulü ile; davalının bbbbb 27. İcra Müdürlüğünün 2014/17993 sayılı takip dosyasına yapmış olduğu itirazın 2.300,00.-TL asıl alacak, 368,35.-TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 2.668,35.-TL yönünden iptaline, davacının fazlaya ilişkin talebinin takdiren reddine, koşulları oluşmadığından tazminat talebinin takdiren reddine, karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava ortak gider alacağına yönelik başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.
Kat Mülkiyeti Kanunu 20. maddesi: (Değişik fıkra: 13/04/1983 - 2814/9 md.) Kat maliklerinden her biri aralarında başka türlü anlaşma olmadıkça:
a) Kapıcı, kaloriferci, bahçıvan ve bekçi giderlerine ve bunlar için toplanacak avansa eşit olarak;
b) Anagayrimenkulün sigorta primlerine ve bütün ortak yerlerin bakım, koruma, (Ek ibare: 14/11/2007-5711 S.K./9.mad.) güçlendirme ve onarım giderleri ile yönetici aylığı gibi diğer giderlere ve ortak tesislerin işletme giderlerine ve giderler için toplanacak avansa kendi arsa payı oranında; Katılmakla yükümlüdür.
c) Kat malikleri ortak yer veya tesisler üzerindeki kullanma hakkından vazgeçmek veya kendi bağımsız bölümünün durumu dolayısıyla bunlardan faydalanmaya lüzum ve ihtiyaç bulunmadığını ileri sürmek suretiyle bu gider ve avans payını ödemekten kaçınamaz.
(Değişik fıkra: 13/04/1983 - 2814/9 md.) Gider veya avans payını ödemeyen kat maliki hakkında, diğer kat maliklerinden her biri veya yönetici tarafından, yönetim planına, bu Kanuna ve genel hükümlere göre dava açılabilir, icra takibi yapılabilir. Gider ve avans payının tamamını ödemeyen kat maliki ödemede geciktiği günler için aylık, (Değişik ibare: 14/11/2007-5711 S.K./9.mad.) yüzde beş hesabıyla gecikme tazminatı ödemekle yükümlüdür.
Birinci fıkradaki giderlere, kat maliklerinden birinin veya onun bağımsız bölümünden herhangi bir suretle faydalanan kişinin, kusurlu bir hareketi sebep olmuşsa, gidere katılanların yaptıkları ödemeler için o kat malikine veya gidere sebep olanlara rücu hakları vardır.
Kat Mülkiyeti Kanunu 22. maddesi: Kat malikinin, 20. madde uyarınca payına düşecek gider ve avans borcundan ve gecikme tazminatından, bağımsız bölümlerin birinde kira akdine, oturma (sükna) hakkına veya başka bir sebebe dayanarak devamlı bir şekilde faydalananlar da müştereken ve müteselsilen sorumludur. Ancak, kiracının sorumluluğu ödemekle yükümlü olduğu kira, miktarı ile sınırlı olup, yaptığı ödeme kira borcundan düşülür.
Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve gereği yerine getirilerek yukarıdaki kanun maddeleri gözetilmek sureti ile davalının ortak gider sorumluluğunun belirlenmesi ve yazılı olduğu şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına 18/11/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.