Dava dilekçesinde, davalının apartmanda kısa süreli olarak yönetici olarak seçildiğini ve görevi üstlendiğini, göreve geldiği zaman apartmanın tüm evrak, makbuz ve defterlerinin, bir önceki yönetici olan ... ile apartman sakinlerinden olan ... ile birlikte davalıya teslim edildiğini, davalının 18/04/2015 tarihinde yapılmış olunan kat malikleri kurulu toplantısında yöneticilik görevinden alındığı ve yerine ...'ın seçildiğini ancak davalının apartmana ait ilgili defter ve belgeleri teslim etmeye yanaşmadığı tüm bu nedenlerle KMK'nın 35, 36 ve 37. maddeleri ile ilgili maddeleri gereği davalının görevini yerine getirmediği,
iade etmediği 2009-2012 yılları arasındaki tüm fatura, fatura yerine geçen belge, binaya ait kaşe ve makbuzların davalıda olduğunun tespiti ile KMK'ya aykırı olarak apartmanı zarara uğrattığının tespitine karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir. Dairemizin 07.05.2018 gün ve 2018/549 E. - 2018/3482 K. sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, “Davanın kısmen kabul kısmen reddine, davaya konu .....yılları arasındaki fatura, makbuz ve apartmanı ilgilendiren tüm belgelerin davalı tarafın uhdesinde olduğunun tespitine, bakiye taleplerinin reddine” karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece, 17.06.2019 tarihli ek karar ile temyiz isteminin süreden reddine karar verilmiş, davacı vekili temyiz dilekçesinin süreden reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.
Mahkeme kararının, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK'ya göre temyiz kanun yolu incelemesine tabi olduğu, mahkemenin kısa ve gerekçeli kararında kanun yolu ve süresinin 6100 sayılı HMK'nın 297. maddesi gereğince “8 gün içerisinde Yargıtay yolu açık olmak üzere” şeklinde gösterildiği, gerekçeli kararın E-tebligat suretiyle 29.05.2019 tarihinde davacı vekilinin hesabına konulduğu, kanun gereği bu tarihten beş (5) gün sonra 03.06.2019 tarihinde gerekçeli kararın tebliğ edilmiş sayıldığı,
davacı vekili tarafından 13.06.2019 tarihinde temyiz harcının yatırıldığı ve bu tarihte temyiz dilekçesinin verildiği anlaşılmakla, HUMK'nın 437. maddesinde öngörülen 8 günlük temyiz süresi geçmiş olduğundan, mahkemenin 17.06.2019 tarihli davacı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına 26/11/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.