KÜNYE
20. Hukuk Dairesi 2019/4934 E., 2020/554 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
331 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR
Davacı ... Dayanıklı Tüketim Malz. Bil. Paz. Tic. ve San. Ltd. Şti'nin işletmesinde bulunan ... Mahallesi Atatürk Bulvarı No:77 ... adresinde bulunan işyerinin davacı şirket tarafından 23/03/2010 - 23/02/2011 döneminde sigortalandığını, sigortalı iş yerinde bulunan menkullerin 10/08/2010 tarihinde apartman ortak kullanımında bulunan hidroforun arızalanması sebebiyle su basmasından dolayı hasar gördüğünü, yapılan hasar tespitinden sonra bedelin ödendiğini, borçlular hakkında Antalya 11. İcra Müdürlüğünün 2011/5072 numaralı dosyasında takip yapıldığını, itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek her kat maliki arsa payı kadar sorumlu olmak üzere itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece; Antalya 11. İcra dairesinin 2011/5072 takip numaralı dosyasında borçlu davalılar ... yönünden 908.14 TL, ... yönünden 908.14 TL, Erdal Bedel yönünden 908.14 TL, ... yönünden 681.11 TL ve ... yönünden 681.11 TL olmak üzere toplam 4086.64 TL lik kısım yönünden davalı borçluların itirazın iptali ile bu kısım yönünden takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince süresi içinde temyiz edilmiştir.
Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.
1- Davacının temyiz itirazları bakımından;
Mahkemece dava konusu zarar ve her bir kat malikinin arsa payı oranında sorumlu olduğu miktar belirlenerek hüküm kurulmuş olduğuna ve verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacının temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
2- Davalıların temyiz itirazları bakımından;
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; taraflar arasında müşterek ve müteselsil sorumluluk bulunmayıp davalıların ayrı ayrı 908,14 TL ve 681,11 TL’yi temyiz ettiği, temyize konu miktarın 2013 yılı temyiz sınırı olan 1.820,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davalıların temyiz talebinin miktar yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 20. Hukuk Dairesi, E. 2019/4934, K. 2020/554, 10 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama