Yargıtay 20. Hukuk Dairesi E.2019/5787 K.2020/171

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada İstanbul Anadolu 2. Sulh Hukuk, Bingöl Sulh Hukuk ve Kiğı Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 432. maddesi uyarınca zorunlu yatış kararı istemine ilişkindir.

İstanbul Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının MERNİS adresinin ......” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bingöl Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının MERNİS adresinin “....” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kiğı Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “.....” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 433/1. maddesine göre, “Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

Türk Medeni Kanununun 432 vd. maddelerinde düzenlenen koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanmasına karar verilmesinde önemli olan en seri şekilde karar vermek olduğundan, uyuşmazlığın, ilk olarak intikal ettiği mahkeme olan İstanbul Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.