... ili, ... ilçesi, ... beldesi, Düztepe mahallesi 186 ada 184 parsel sayılı taşınmaz 4272,07 m2 yüzölçümü ve tarla niteliğiyle ..., ..., ..., ... ve ... adlarına, 186 ada 189 parsel sayılı taşınmaz, 724,43 m2 ve kargir ev ahır ve samanlık niteliğiyle ... adına, 186 ada 191 parsel sayılı taşınmaz 514,57 m2 yüzölçümü ve kargir peteklik ve bahçe niteliğiyle ... adına, 186 ada 193 parsel 307,67 m2 yüzölçümü ve samanlık ve bahçe niteliğiyle ..., ..., ...a, ..., ...adına tespit edilmiştir.
Davacı ... Yönetimi 03/07/2008 hakim havale tarihli dilekçesiyle özetle taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğunu ileri sürerek dava açmıştır.
Mahkemece yapılan yargılama sonucu;186 ada 184 parsel sayılı taşınmaz için açılan davanın kabulü ile kadastro tespit tutanağının iptaline, taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 186 ada 189, 191 ve 193 parsel sayılı taşınmazlar için açılan davanın reddine, 191 ve 193 parsellerin tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline, 186 ada 189 parsel sayılı taşınmazın ise tespit maliki ...'ın mirasçıları adına hisseleri oranında tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından 186 ada 189, 191 ve 193 parsellere yönelik, davalı ... tarafından 186 ada 184 parsellere yönelik temyiz edilmiştir.
Dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 186 ada 184 parselin orman sayılan, 186 ada 189, 191 ve 193 parsellerin ise orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi uyarınca Orman Yönetiminden ve 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine
23/06/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.