Çekişmeli taşınmaz ... ili, ... köyü 102 ada 55 parsel sayılı 4.163,71 m2 yüzölçümüyle orman niteliğiyle davalılar adına tapuda kayıtlıdır.
Davacı vekili dava dilekçesinde; taşınmazın evveliyatı ve fiili durumu itibarıyla orman sayılan yerlerden olup Devlet ormanlarının özel mülkiyete konu olamayacağı gibi zilyetlikle ve zamanaşımı gibi nedenlerle kazanılamayacağını belirtilerek ... ili, ... köyü, 102 ada 55 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile taşınmazın orman vasfında Hazine adına tapuya kayıt ve tescili istenilmiştir.
Mahkemece; dava konusu taşınmazın evveliyatı itibarıyla orman niteliğinde olduğu, keşif tarihi itibarıyla taşınmazın tamamının kayın, gürgen, meşe türü orman ağaçları ile örtülü durumda olduğu, 3116, 5658 ve 5653 sayılı kanunlarla bir ilgisinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, bilirkişi fen elemanı Yılmaz Karataş'ın 02/02/2016 tarihli kroki ve raporunda belirtilen 4163,71 m2'lik 102 ada 55 parselin davalılar adına olan tapusunun iptaline, bu kısmın orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde; 22.03.1989 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması ile 3402 sayılı yasanın 22/A maddesi gereğince 2004 yılında yapılan yenileme işlemi vardır. Ayrıca 2013 yılında 6831 sayılı Orman Kanununun 4999 sayılı Kanun ile değişik 9. maddesi kapsamında çalışmalar yapılıp 03.01.2013 tarihinde kesinleşmiştir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporuna göre, mahkemece davanın kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü,
henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, hükmedilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple; hükmün 4 ve 5. bentleri hükümden çıkartılarak yerine “6099 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı ...
Yönetimi üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 20/01/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.