Taraflar arasında görülen Ankara 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2019/53 Esas sayılı dosyasının yargılaması sırasında davalı ...
10.07.2019 havale tarihli dilekçe ile; tahliye davasında mahkeme hakiminin tanık listesinde bildirdiği tanıkları dinlemediğini, davacı tarafın tanıklarını dinledikten sonra kendisinin davacı tanıklarına soru sormasına, yazılı beyanda bulunmasına imkan vermediğini, eşitlik ve adil yargılanma ilkelerine aykırı olarak davayı davacı lehine sonuçlandırmak üzere iken itirazda bulunması üzerine tanıklarını dinlemeye karar verdiğini, ancak çok kısa duruşma günü verdiğini, yine tanıkların tebligat yoluyla çağrılmayıp duruşmada hazır bulundurması için süre verildiğini, davayı davacı lehine bir an önce sonuçlandırmak istediğini,
dava sonuçlanmadan görüşünü açıkladığını, HMK’nın 36. maddesinin ihlal edildiğini ileri sürerek reddi hakim talebinde bulunmuştur.
Reddi istenilen hakim, reddi hakim talebinin reddine karar verilmesi gerektiği yönünde görüş bildirmiştir.
Hakimin reddi talebini inceleyen merci tarafından ise HMK’nın 36. maddesindeki koşulların bulunmadığı gerekçesiyle reddi hakim talebinin reddine, HMK’nın 42/4 maddesi uyarınca ret talebinde bulunanın 500,00 TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, verilen karar davalı tarafından adli yardım talepli olarak istinaf edilmiş, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi 17/10/2019 tarih 1521-1572 sayılı karar ile davalının adli yardım talebinin koşulları oluşmadığından reddine,
hakimin reddi için ileri sürülen hususların ise açıkça hukuki dayanaktan yoksun olup HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığı gerekçesiyle hakimin reddi talebinin reddine ilişkin merci kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine kesin olmak üzere karar verilmiş,
bu kez davalı tarafından karar temyiz etmekle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi 29/11/2019 tarihli ek karar ile reddi hakim talebini inceleyen merci kararına karşı bölge adliye mahkemesince verilen kararların HMK'nın 43/2. maddesi gereğince kesin olmak üzere verileceğini belirterek temyiz dilekçesinin reddine karar vermiş, davalı tarafından verilen bu karar temyiz edilmiştir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, HMK'nın 43/2 ve 362. maddeleri uyarınca hakimin reddine ilişkin merci kararları hakkında bölge adliye mahkemelerince verilen kararların kesin nitelikte olduğuna, temyizi kabil bulunmadığına göre temyiz dilekçesinin REDDİNE, 26/02/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.